Forum dyskusyjne miłośników twórczości J.R.R. Tolkiena
w sieci od 11/2001
 
Gospoda(0) | Zasady Forum | FAQ | Szukaj | Kalendarz |  Zarejestruj się |  Profil | Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości | Zaloguj

"(...)rada to niebezpieczny podarunek, nawet między Mędrcami, a każda może poniewczasie okazać się zła." Gildor, Władca Pierścieni


pokaż tylko ten wpis  Temat: Tlumaczenie "Lay of Leithian" 
Autor Wiadomość
Nifrodel
Administrator


WpisWysłany: 05-03-2005 14:52    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem

No dobra, poszperałam, znalazłam, posiedziałam i takie cuś mi wyszło Elfik Hej Sarn, przybij piątkę w biedzie Pserwa Jeszcze bardziej teraz doceniam Twoją pracę owacje na stojąco, ach dziękuję, dziękuję , kiedy już wiem "jak to jest" Jestem rozwalony Jestem za

Zerknij na to Język

Oryginał:

Cytat:
When Morgoth in that day of doom
had slain the Trees and filled with gloom
the shining land of Valinor,
there Feanor and his sons then swore
the mighty oath upon the hill
of tower-crowned Tun, that still
wrought wars and sorrow in the world.
From darkling seas the fogs unfurled
their blinding shadows grey and cold
where Glingal once had bloomed with gold
and Belthil bore its silver flowers.
The mists were mantled round the towers
of the Elves' white city by the sea.
There countless torches fitfully
did start and twinkle, as the Gnomes
were gathered to their fading homes,
and thronged the long and winding stair
that led to the wide echoing square.

There Feanor mourned his jewels divine,
the Silmarils he made. Like wine
his wild and potent words them fill;
a great host harkens deathly still.
But all he said both wild and wise,
half truth and half the fruit of lies
that Morgoth sowed in Valinor,
in other songs and other lore
recorded is. He bade them flee
from lands divine, to cross the sea,
the pathless plains, the perilous shores
where ice-infested water roars;
to follow Morgoth to the unlit earth
leaving their dwellings and olden mirth;
to go back to the Outer Lands
to wars and weeping. There their hands
they joined in vows, those kinsmen seven,
swearing beneath the stars of Heaven,
by Varda the Holy that them wrought
and bore them each with radiance fraught
and set them in the deeps to flame.
Timbrenting's holy height they name,
whereon are built the timeless halls
of Manwe Lord of Gods. Who calls
these names in witness may not break
his oath, though earth and heaven shake.


a teraz tłumaczenie:

Cytat:
Gdy Morgoth w przeznaczenia dzień
zniszczył blask Drzew i rozsnuł cień
i mrok skrył Valinoru kraj
Wtenczas Fëanor przysiągł wraz
z synami swymi, ponad czas
moc klątwy gdzieś ze wzgórza Tûn
będzie nieść w świat smutek i ból.
Od ciemnych mórz nurzanych w mgle
ślepy cień już rozpostarł się
gdzie kiedyś Glingal złoty lśnił
Belthilu kwiat srebrzysty był
tam warstwa mgły od białych wież
nad morzem w miasto Elfów tchnie.
Tam kiedyś niezliczonych lamp
błyszczały światła by do bram
wskazywać drogę Elfom, gdy
przez skwery pełne echa szli.

Tam też Fëanor ukończył
Silmarile co blask ich lśnił,
które wypełnił mocą słów
co wiodły w zatracenie tłum.
Lecz słowo dwa odcienie ma
prawdy i fałszu wizję tka,
tą wiedzę w Valinorze siał
Morgoth kiedy w podszepty grał
i w kłamstwa cienie Elfy wiódł
aż poszli z boskich ziem gdzieś w lód
co w morza grzmocie perlił się.
W bezdroży chłód prowadził je
na wojnę aż po światła kres
czuwanie wśród Śródziemia ziem.
Połaczył dłonie siedmiu z nich
przysięgą na gwiazd jasny błysk
które Varda wśród przestrzeni
wykuła na kształt płomieni,
i słała aby w mroku trwały
i święte imię w Ambar słały.
Na trwanie bezczasowych hal
Manwego przysięgali tam
na ziemię oraz niebios wstrząs.
Imiona święte świadkiem były
niezłomności wielkiej siły.



Miejscami wygląda tak średno głową w mur wieeeeeeeeeelgachny uśmiech papa wszystkim lepiej się schowam, mnie tu wcale nie ma dużo lepiej czyta się po angielsku, tam słowa są trochę krótsze i niemal idealnie układają się w jednosylabowce na końcu Uśmiech A w języku polskim jednosylabowce na końcu wersu podchodzą pod rymy częstochowskie, które akurat w nadmiarze nie najlepiej świadczą o poecie Jestem rozwalony


Chyba dobrym pomysłem był ten trzynastozgłoskowiec Uśmiech Saurona ;D
_________________
Gwiazdy były dalekie...
Niebo się otwarło
jak gdyby dłoń nieśmiała,
blask się do niej garnął...

~~~~~~~~
Almanach Tolkienowski Aiglos
Eldalairië
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email Odwiedź stronę autora

Powered by phpBB2
Copyright © tolkien.com.pl Wszystkie prawa zastrzeżone.