Forum dyskusyjne miłośników twórczości J.R.R. Tolkiena
w sieci od 11/2001
 
Gospoda(0) | Zasady Forum | FAQ | Szukaj | Kalendarz |  Zarejestruj się |  Profil | Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości | Zaloguj

"Ostatni Statek odpłynął z Szarej Przystani o jesiennym zmierzchu i płynął, dopóki morza Zakrzywionego Świata nie zapadły się pod nim, wichry kulistego nieba nie przestały go niepokoić, i uniesiony w przestworza ponad mgłami świata przeszedł na Prastary Zachód. Taki był koniec Eldarów w powieści i w pieśni." , Silmarillion


pokaż tylko ten wpis  Temat: Wojna Elfów z Sauronem w II Erze - próba rekonstrukcji 
Autor Wiadomość
M.L.
Powiernik Pierścienia


WpisWysłany: 28-08-2014 14:32    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem

Na koniec zostaje Sauron, dla którego ta wojna była klęską, ale też lekcją. Przede wszystkim zrozumiał, że nie docenił siły swoich przeciwników, a zwłaszcza Numenoru, o którym, jak się okazało praktycznie nic nie wiedział.
Zrozumiał, że luźny sojusz Easterlingów, Gwathuirim i Sothronow, wspierany przez orków, to za mało by pokonać Eldarów wspieranych przez Numenorejczyków. Zrozumiał, że potrzebuje potężnego zaplecza by podporządkować sobie Śródziemie. Jednocześnie skończył z polityką pozyskiwania Eldarów. Zaczął stosować zasadę kto nie z nim to przeciw niemu. A losem wrogów jest zniszczenie, w przypadku Eldarów ucieczka do Amanu. Na razie jednak Eriador pozostawił w spokoju. Musiał zbudować swoje imperium na południu i wschodzie. A miał do dyspozycji potężne narzędzia, swoja wiedzę (know-how), którymi dzielił się z Easterlingami i Southronami, oraz co najmniej 16 z 20 pierścieni.
Eldarów zostawił sobie na deser. Celem jego działań byli ludzie i krasnoludowie. O ile w przypadku Khazad-dum, wypowiedział mu wojnę na wyniszczenie, szczując orków do tego by atakowali to co zostało z imperium Khazad-dumu, to jak się wydaje w przypadku pozostałych krasnoludów miał nadzieję, ze ich pozyska. Świadczy o tym fakt, ze rozdysponował wśród nich pierścienie, licząc że tym sposobem podporządkuje sobie większość z krasnoludzkich ludów i królestw. Jak wiemy, zasadniczo nie udało mu się to, gdyż krasnoludowie okazali się bardziej odporni na jego wpływ niż inne istoty. Jeżeli kogoś spośród krasnoludów udało mu się pozyskać, to były to raczej marginalne grupy, zapewne spośród wschodnich rodów.
Ludzie byli łatwiejszym celem, tym bardziej, że Sauron miał coś realnego do zaoferowania - wiedzę i umiejętności. Współpraca z nim przynosiła realne korzyści, postęp technologiczny i organizacyjny. Jednocześnie ludzie łatwiej ulegali wpływowi pierścieni. Biorąc pod uwagę, że Nazgule po raz pierwszy pojawiają się we wzmiankach ok. 2250 roku II Ery, a proces transformacji zapewne trochę trwał, można przyjąć, że Sauron rozdysponował pierścienie gdzieś między 1800 a 2100 rokiem II Ery. Wśród Nazguli trzech było Numenorejczykami, co też pokazuje, że głównym przeciwnikiem dla Saurona stał się po wojnie Numenor.
Jak wiemy ostatecznie Sauron i tak nie docenił siły militarnej Numenoru, o czym przekonał się w 3261 roku, ale to już zupełnie inna historia.

To by było na tyle z mojej strony na temat wojny elfów z Sauronem, 1693-1701, jej przyczyn, przebiegu i skutków.

Czekam na uwagi komentarze i krytykę. wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
_________________
ēl sīla lūmena vomentienguo wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
---------------------------------------
For the grace, for the might of our Lord
For the home of the holy
For the faith, for the way of the sword
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email Odwiedź stronę autora

Powered by phpBB2
Copyright © tolkien.com.pl Wszystkie prawa zastrzeżone.