Forum dyskusyjne miłośników twórczości J.R.R. Tolkiena
w sieci od 11/2001
 
Gospoda(0) | Zasady Forum | FAQ | Szukaj | Kalendarz |  Zarejestruj się |  Profil | Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości | Zaloguj

Witryny zrzeszone w forum:
Hobbiton  Pod Rozbrykanym Balrogiem


"Wszystkie drogi są teraz zakrzywione." Dunedainowie, Silmarillion


Temat: Rola Poezji w Sródziemiu i dziełach Tolkiena (Strona 4 z 5)

Idź do strony Poprzednia  1, 2, 3, 4, 5  Następna
  skocz na koniec strony
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum tolkienowskie -> Ogólna dyskusja Wydruk
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Esse
Mieszkaniec Shire


Dołączył(a): 05 Lip 2007
Wpisy: 18
Skąd: - Bo runę -To ruń!


Wysłany: 28-08-2007 09:08    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

I ja się zgodzę. Proza uszlachetniona kropelką poezji.... Jak przyjemnie jest czytać coś, wykracza ponad nasz codzienny język. Bo niestety nie spotkałam człowieka, który widząc np. obnażoną grań , przystanął i zaczął opisywać co widzi, większą ilościa słow niż jednym:"super", "bajka", albo "zaj*****e".....smutne....

Smutek


naśladujmy mistrza

_________________
Zieleń liści hoża radowała Cię zawsze...
Powrót do góry
 
 
Sirielle
Ontalómë / Administrator


Dołączył(a): 15 Cze 2004
Wpisy: 3807
Skąd: Himring / Midgard


Wysłany: 13-08-2013 23:36    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Mam pytanie odnośnie zacytowanych wierszy/pieśni:
Elenai napisał(a) (zobacz wpis):
The Lays Of Beleriand: The lay of Leithian: XII

(...)


Song of The Fall of Gil-galad

(...)


Song of Beren and Lúthien

The leaves were long, the grass was green,
The hemlock-umbels tall and fair,
And in the glade a light was seen
Of stars in shadow shimmering.
Tinúviel was dancing there
To music of a pipe unseen,
And light of stars was in her hair,
And in her raiment glimmering.


There Beren came from mountains cold,
And lost he wandered under leaves,
And where the Elven-river rolled
He walked alone and sorrowing.
He peered between the hemlock-leaves
And saw in wonder flowers of gold
Upon her mantle and her sleeves,
And her hair like shadow following.

Enchantment healed his weary feet
That over hills were doomed to roam;
And forth he hastened, strong and fleet,
And grasped at moonbeams glistening.
Through woven woods in Elvenhome
She lightly fled on dancing feet,
And left him lonely still to roam
In the silent forest listening.

He heard there oft the flying sound
Of feet as light as linden-leaves,
Or music welling underground,
In hidden hollows quavering.
Now withered lay the hemlock-sheaves,
And one by one with sighing sound
Whispering fell the beachen leaves
In the wintry woodland wavering.

He sought her ever, wandering far
Where leaves of years were thickly strewn,
By light of moon and ray of star
In frosty heavens shivering.
Her mantle glinted in the moon,
As on a hill-top high and far
She danced, and at her feet was strewn
A mist of silver quivering.

When winter passed, she came again,
And her song released the sudden spring,
Like rising lark, and falling rain,
And melting water bubbling.
He saw the elven-flowers spring
About her feet, and healed again
He longed by her to dance and sing
Upon the grass untroubling.

Again she fled, but swift he came.
Tinúviel! Tinúviel!
He called her by her elvish name;
And there she halted listening.
One moment stood she, and a spell
His voice laid on her: Beren came,
And doom fell on Tinúviel
That in his arms lay glistening.

As Beren looked into her eyes
Within the shadows of her hair,
The trembling starlight of the skies
He saw there mirrored shimmering.
Tinúviel the elven-fair,
Immortal maiden elven-wise,
About him cast her shadowy hair
And arms like silver glimmering.

Long was the way that fate them bore,
O'er stony mountains cold and grey,
Through halls of ireon and darkling door,
And woods of nightshade morrowless.
The Sundering Seas between them lay,
And yet at last they met once more,
And long ago they passed away
In the forest singing sorrowless.[/i]

- fragment o Tinúviel tańczącej w świetle gwiazd (podkreślony w tekście) jest z WP czy też z Lays of Beleriand? Albo inaczej - czy jest w Lays podobny opis?

_________________
Portfolio|dA|Last.fm
Á mahta Valarauko! Áva usë! Aaaaaaaarrrgh, á entula!!!

Nelyafinwë żyje! I już zna Zasady forum (MiniFAQ), a Ty?

Przymierze AntySzczerbowe
Powrót do góry
 
 
Mara
Członek Kompanii Thorina


Dołączył(a): 30 Kwi 2013
Wpisy: 142
Skąd: Szara Przystań (Gdynia)


Wysłany: 07-10-2013 18:25    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Sirielle - ten wiersz jest z WP. Co do Lays: w Lay of Leithian niczego wyraźnie zbliżonego do tego tekstu nie ma, natomiast jest, o dziwo, w Pieśni o dzieciach Hurina - oczywiście nie to samo, ale elementy tamtego tekstu trafiły do pieśni, którą Aragorn śpiewał hobbitom.

Jak już znajdę się w domu i będę mieć dostęp do HoME, to wygrzebię odp. fragment i wkleję.

_________________
"Nie na zawsze przykuci jesteśmy do okręgów świata, poza nimi zaś istnieje coś więcej niż wspomnienie."

Członek LOS - Ligi Obrońców Szczerby (Maglora)
Powrót do góry
 
 
Mara
Członek Kompanii Thorina


Dołączył(a): 30 Kwi 2013
Wpisy: 142
Skąd: Szara Przystań (Gdynia)


Wysłany: 09-10-2013 07:20    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Ok, przepraszam za poślizg, ale zanim mogłam znaleźć chwilkę na przepisanie wiersza, musiałam zająć się tekstem o betonie natryskiwanym... Język

To pieśń o Berenie i Luthien, którą śpiewa Halog w Pieśni o Dzieciach Hurina (nie ma to jak pieśń w pieśni, hehe):


The grass was very long and thin,
The leaves of many years lay thick,
The old tree-roots wound out and in,
And the early moon was glimmering.
There went her white feet lilting quick,
And Dairon's flute did bubble thin,
As neath the hemlock umbels thick
Tinuviel danced a-shimmering.

The pale moths lumbered noiselessly,
And daylight died among the leaves,
As Beren from the wild country
Came thither wayworn sorrowing.
He peered between the hemlock sheaves,
And watched in wonder noiselessly
Her dancing through the moonlit leaves
And the ghostly moths a-following.

There magic took his weary feet,
And he forgot his loneliness,
And out he danced, unheeding, fleet,
Where the moonbeams were a-glistening.
Through the tangled woods of Elfinesse
They fled on nimble fairy feet,
And left him to his loneliness
In the silent forest listening,

Still hearkening for the imagined sound
Of lissom feet upon the leaves,
For music welling underground
In the dim-lit caves of Doriath.
But withered are the hemlock sheaves,
And one by one with mournful sound
Whispering fall the beechen leaves
In the dying woods of Doriath.

He sought her wandering near and far
Where the leaves of one more year were strewn,
By winter moon and frosty star
With shaken light a-shivering.
He found her neath a misty moon,
A silver wraith that danced afar,
And the mists beneath her feet were strewn
In moonlight palely quivering.

She danced upon a hillock green
Whose grass unfading kissed her feet,
While Dairon's fingers played unseen
O'er his magic flute a-flickering;
And out he danced, unheeding, fleet,
In the moonlight to the hillock green:
No impress found he of her feet
That fled him swiftly flickering.

And longing filled his voice that called
'Tinuviel, Tinuviel,'
And longing sped his feet enthralled
Behind her wayward shimmering.
She heard as echo of a spell
His lonely voice that longing called
'Tinuviel, Tinuviel':
One moment paused she glimmering.

And Beren caught that elfin maid
And kissed her trembling starlit eyes,
Tinuviel whom love delayed
In the woods of evening morrowless.
Till moonlight and till music dies
Shall Beren by the elfin maid
Dance in the starlight of her eyes
In the forest singing sorrowless.
Wherever grass is long and thin,
And the leaves of countless years lie thick,
And ancient roots wind out and in,
As once they did in Doriath,
Shall go their white feet lilting quick,
But never Dairon's music thin
Be heard beneath the hemlocks thick
Since Beren came to Doriath.


Źródło: The Lays of Beleriand, s. 129-131

_________________
"Nie na zawsze przykuci jesteśmy do okręgów świata, poza nimi zaś istnieje coś więcej niż wspomnienie."

Członek LOS - Ligi Obrońców Szczerby (Maglora)
Powrót do góry
 
 
M.L.
Uprzedzony, ujadający krzykacz / Administrator


Dołączył(a): 27 Cze 2002
Wpisy: 5673
Skąd: Mafiogród


Wysłany: 09-10-2013 07:37    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Mara napisał(a) (zobacz wpis):

Ok, przepraszam za poślizg, ale zanim mogłam znaleźć chwilkę na przepisanie wiersza, musiałam zająć się tekstem o betonie natryskiwanym... Język

Ooo Politechnika Gdańska. wieeeeeeeeeelgachny uśmiech Taki offtop, tak z niezdrowej ciekawości. A zajęcia z dr Ryszardem Wojdakiem miałaś. Uśmiech

Cytat:

To pieśń o Berenie i Luthien, którą śpiewa Halog w Pieśni o Dzieciach Hurina (nie ma to jak pieśń w pieśni, hehe):

Na to zwróciła kiedyś uwagę Verlyn Flieger, że Tolkien przy całym swoim konserwatyzmie stosuje bardzo nowoczesne rozwiązania literackie, wręcz postmodernistyczne Uśmiech Takimi metodami (pieśń w pieśni) Tolkien uzyskuje zresztą wrażenie autentyzmu. Wszystko jest powiązane i wewnętrznie historyczne. W czasach Turina możliwe jest już usłyszeć pieść o czynach Berena i Luthien, bo choć oboje żyją jeszcze, to już przeszli do legendy.

_________________
ēl sīla lūmena vomentienguo wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
---------------------------------------
For the grace, for the might of our Lord
For the home of the holy
For the faith, for the way of the sword
Powrót do góry
 
 
Mara
Członek Kompanii Thorina


Dołączył(a): 30 Kwi 2013
Wpisy: 142
Skąd: Szara Przystań (Gdynia)


Wysłany: 09-10-2013 08:22    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

M.L. napisał(a) (zobacz wpis):
Mara napisał(a) (zobacz wpis):

Ok, przepraszam za poślizg, ale zanim mogłam znaleźć chwilkę na przepisanie wiersza, musiałam zająć się tekstem o betonie natryskiwanym... Język

Ooo Politechnika Gdańska. wieeeeeeeeeelgachny uśmiech Taki offtop, tak z niezdrowej ciekawości. A zajęcia z dr Ryszardem Wojdakiem miałaś. Uśmiech

Hehehe, nieee, nie jestem po politechnice. Jestem tak zwaną "chrzanioną humanistką", a tekstem o betonie zajmowałam się jako tłumacz Elfik
M.L. napisał(a) (zobacz wpis):

Cytat:

To pieśń o Berenie i Luthien, którą śpiewa Halog w Pieśni o Dzieciach Hurina (nie ma to jak pieśń w pieśni, hehe):

Na to zwróciła kiedyś uwagę Verlyn Flieger, że Tolkien przy całym swoim konserwatyzmie stosuje bardzo nowoczesne rozwiązania literackie, wręcz postmodernistyczne Uśmiech Takimi metodami (pieśń w pieśni) Tolkien uzyskuje zresztą wrażenie autentyzmu. Wszystko jest powiązane i wewnętrznie historyczne. W czasach Turina możliwe jest już usłyszeć pieść o czynach Berena i Luthien, bo choć oboje żyją jeszcze, to już przeszli do legendy.


To fakt.
A poza tym Tolkien pożycza swoje własne dobre pomysły na użytek kolejnych tekstów Z przymrużeniem oka

Tutaj mamy do czynienia z jednym z tego przejawów: Halog śpiewa pieśń o Berenie i Luthien ku pokrzepieniu serc, a potem Aragorn robi dokładnie to samo (śpiewa "ku pokrzepieniu serc" hobbitów), posługując się podobnym tekstem o tych samych bohaterach.

Drugim sposobem wykorzystywania swoich dobrych pomysłów jest zapożyczanie (od samego siebie) ładnie brzmiących fraz, ze sztandarowym

"(King Thingol sat on guarded) throne
in many pillared halls of stone:
there beryl, pearl and opal pale,
and metal wrought like fishes' mail,
bucklet and corslet, axe and sword,
and gleaming spears were laid in hoard" ,

na czele, które to strofy powędrowały potem prościutko do pieśni Gimlego o Durinie:
"(A king he was on carven) throne
In many-pillared halls of stone
(...)
There beryl, pearl, and opal pale
And metel wrought like fishes' mail,
Buckler and corslet, axe and sword,
And shining spears were laid in hoard"

Skoro to fajnie brzmi, to czemu nie skorzystać? Super śmiech
Mi to absolutnie nie przeszkadza, pamiętam nawet jak przy pierwszym czytaniu Lay of Leithian wpadłam w zachwyt, że znajduję tu fragmencik mojego ukochanego wiersza (Wiersz/pieśń o Durinie to mój naj-naj-najukochańszy wiersz Miłość )

Zresztą - z zapożyczeniami w ogóle nie ma problemu. Można je ładnie wytłumaczyć w ramach świata przedstawionego. W końcu pieśni o np. Luthien i Berenie musiały być szeroko znane wśród ludzi i elfów (i krasnoludów też), więc nic dziwnego, że na przestrzeni stuleci i tysiącleci były przerabiane/tworzone na nowo z wykorzystaniem istniejących wzorców (-> stąd wersja Aragorna), albo, że zapożyczano z nich co ładniejsze fragmenty i wplatano do innych utworów (-> stąd zapożyczenia w pieśni o Durinie).

Tak więc koniec końców ten fakt też można uznać za dodający autentyzmu całości.

_________________
"Nie na zawsze przykuci jesteśmy do okręgów świata, poza nimi zaś istnieje coś więcej niż wspomnienie."

Członek LOS - Ligi Obrońców Szczerby (Maglora)
Powrót do góry
 
 
Sirielle
Ontalómë / Administrator


Dołączył(a): 15 Cze 2004
Wpisy: 3807
Skąd: Himring / Midgard


Wysłany: 09-10-2013 09:04    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Te zapożyczenia nazywam kopiowaniem własnych pomysłów, w kółko to się u Tolkiena pojawia, choćby Thingol i Meliana -> Beren i Luthien -> Aragorn spoglądający na Arwene z oddali (jakoś tak to pamiętam).

Mara napisał(a) (zobacz wpis):
Ok, przepraszam za poślizg, ale zanim mogłam znaleźć chwilkę na przepisanie wiersza, musiałam zająć się tekstem o betonie natryskiwanym... Język

Wielkie dzięki! chwała wam, chylę czoła, dzięki Za poślizg nie przepraszaj, nie stanowi problemu Uśmiech

_________________
Portfolio|dA|Last.fm
Á mahta Valarauko! Áva usë! Aaaaaaaarrrgh, á entula!!!

Nelyafinwë żyje! I już zna Zasady forum (MiniFAQ), a Ty?

Przymierze AntySzczerbowe
Powrót do góry
 
 
Veryanossiel
Mieszkaniec Shire


Dołączył(a): 04 Maj 2013
Wpisy: 2



Wysłany: 14-10-2013 12:59    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Gdy czytałam WP po raz pierwszy, nie zagłębiałam się w poezję. Była ciekawym urozmaiceniem książki, ogromnie podobało mi się to, że ona tam w ogóle jest, ale jaka jest - to już było nieważne Śmiech
(Chociaż od początku byłam zakochana w poemacie do Elbereth Gilthoniel i od razu nauczyłam się go na pamięć).
Za drugim razem większą uwagę zwróciłam właśnie na pieśni. Teraz czytam je całkiem w oderwaniu od książki i mimo, że Tolkien nie był największym poetą świata, to jestem pod ich wielkim urokiem. Są takie piękne, mają w sobie coś nienamacalnego, cudownego... i sprawiają, że tę całą historię przeżywa się jeszcze raz Love
Powrót do góry
 
 
Wyświetl wpisy z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum tolkienowskie -> Ogólna dyskusja Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Idź do strony Poprzednia  1, 2, 3, 4, 5  Następna

Temat: Rola Poezji w Sródziemiu i dziełach Tolkiena (Strona 4 z 5)

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich wpisów
Nie możesz usuwać swoich wpisów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz dodawać załączników w tym dziale
Nie możesz ściągać plików w tym dziale

Powered by phpBB2
Copyright © tolkien.com.pl Wszystkie prawa zastrzeżone.