Forum dyskusyjne miłośników twórczości J.R.R. Tolkiena
w sieci od 11/2001
 
Gospoda(1) | Zasady Forum | FAQ | Szukaj | Kalendarz |  Zarejestruj się |  Profil | Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości | Zaloguj

Witryny zrzeszone w forum:
Hobbiton  Pod Rozbrykanym Balrogiem


"Prawda miewa skrzywione oblicze, jeśli na nią patrzą fałszywe oczy." Gandalf, Władca Pierścieni


Temat: Migracje Eldarów w Śródziemiu w II Erze (Strona 1 z 3)

Idź do strony 1, 2, 3  Następna
  skocz na koniec strony
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum tolkienowskie -> Beren i Lúthien, Dzieci Hurina oraz Niedokończone Opowieści Wydruk
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
M.L.
Uprzedzony, ujadający krzykacz / Administrator


Dołączył(a): 27 Cze 2002
Wpisy: 5711
Skąd: Mafiogród


Wysłany: 02-08-2016 14:51    Temat wpisu: Migracje Eldarów w Śródziemiu w II Erze Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Przy okazji Chronologii pojawiła się kwestia migracji Eldarów w II Erze. Mamy kilka podstawowych informacji. Wiemy o migracji grupy Noldorów i Sindarów wraz z Galadrielą i Celebornem z Lindonu w okolice jeziora Evendim, która później zaprowadziła Noldorow i Sindarów do Eregionu, a niektóre grupy z nich nawet do Doliny Anduiny, do Lothlórien.
Inne grupy Sindarów bardzo wcześnie w trakcie II Ery dotarły do Doliny Anduiny i osiedliły się w okolicach Amon Lanc i w Lorien. Wreszcie jakaś grupa dotarła morzem do Belfalas i Edhellonde w późniejszym Gondorze. MOże więc warto zabawić się w rekonstrukcję tych migracji, tak pod względem kierunku jak i chronologii.

_________________
ēl sīla lūmena vomentienguo wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
---------------------------------------
For the grace, for the might of our Lord
For the home of the holy
For the faith, for the way of the sword
Powrót do góry
 
 
Túrin Dagnir
Weteran Bitwy Pięciu Armii


Dołączył(a): 26 Sie 2007
Wpisy: 324



Wysłany: 03-08-2016 09:33    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Kilka całkiem treściwych zdań mamy w Rzekach i Wzgózach Sygnałowych Gondoru:

Cytat:
Niewiele wiadomo o jego [portu Edhellond] historii, aż do krótkiego okresu przed jego zniknięciem; Eldarowie, zarówno Noldorowie na Wygnaniu jak i wytrwali Sindarowie, pozostali w Beleriandzie aż do jego zniszczenia podczas Wojny Gniewu, gdy pokonano Morgotha; i wtedy, jeśli nie udali się za morze, zaczęli wędrować na zachód [sic; czyt. „wschód”], w Eriador. Tam, zwłaszcza w pobliżu Hithaeglir (z obu stron) odnaleźli rozproszone osiedla Nandorów, Telerich, którzy nigdy nie ukończyli swej wędrówki nad brzegi Morza; lecz w ich pamięci pozostało to, że są Eldarami. Tam pojawili się Sindarowie, na początku Drugiej Ery, którzy grupami wędrowali na południe. Pochodzili oni, jak się wydaje, z ludu Doriath; pielęgnując wciąż swą niechęć wobec Noldorów opuścili Szare Przystanie, ponieważ tam wszystkimi statkami władał Cirdan (Noldor). Posiadając wiedże na temat budowania szkutnictwa (Przypis 2) rozpoczęli trwające lata poszukiwania miejsca, gdzie mogliby założyć własne przystanie. W końcu osiedlili się u ujścia Morthond. Był tam wcześniej prymitywny port rybackiego ludu; lecz ci uciekli w góry ze strachu przed Eldarami.


Nowością jest, że po przybyciu do Lindonu Sindarowie i Noldorowie znaleźli tam jakieś osiedla Nandorów. Ciekawy jest pomysł, by Sindarowie z Doriath nie chcieli mieszkać tam z powodu Cirdana: choć pomysł, by miał on być Noldorem to albo pomysł od razu porzucony, albo pomyłka, której odkrycie zakończyło pracę nad tą historią.
Powrót do góry
 
 
M.L.
Uprzedzony, ujadający krzykacz / Administrator


Dołączył(a): 27 Cze 2002
Wpisy: 5711
Skąd: Mafiogród


Wysłany: 03-08-2016 10:09    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Myślę, że to da się dość zgrabnie połączyć z tym co jest w NO. Wystarczy zamienić Cirdana, na Gil-galada i już jest OK.

Túrin Dagnir napisał(a) (zobacz wpis):
Cytat:
Tam, zwłaszcza w pobliżu Hithaeglir (z obu stron) odnaleźli rozproszone osiedla Nandorów, Telerich, którzy nigdy nie ukończyli swej wędrówki nad brzegi Morza; lecz w ich pamięci pozostało to, że są Eldarami. Tam pojawili się Sindarowie, na początku Drugiej Ery, którzy grupami wędrowali na południe.

Nowością jest, że po przybyciu do Lindonu Sindarowie i Noldorowie znaleźli tam jakieś osiedla Nandorów.


Chyba jednak nie Lindonu, gdyż nie te góry. wieeeeeeeeeelgachny uśmiech Natomiast faktem zapewne jest, że Eriador była zasiedlony przez potomków Nandorów, ale także Avarich, tak Tatyar, jak i Nelyar.

Ten tekst potwierdza też, że pierwsze migracje w II Erze, gł. Sindarów, były bardzo wczesne, niemal natychmiast po rozpoczęciu się ery i względnie nieliczne, choć ze znaczącymi skutkami, vide Oropher i Amdir.

_________________
ēl sīla lūmena vomentienguo wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
---------------------------------------
For the grace, for the might of our Lord
For the home of the holy
For the faith, for the way of the sword
Powrót do góry
 
 
M.L.
Uprzedzony, ujadający krzykacz / Administrator


Dołączył(a): 27 Cze 2002
Wpisy: 5711
Skąd: Mafiogród


Wysłany: 04-08-2016 23:30    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

No dobrze zacznijmy konkrety. Pierwsza grupą emigrantów, o której warto pomówić to Oropher i Amdir. Przy czym pojawiają się tutaj trzy kwestie: Czy byli to pierwsi emigranci? Kiedy wyemigrowali? Którą drogą?
Co do liczebności to wiemy z NO, że nie była to duża grupa, na tyle mała, że rozpłynęli się w morzu Tawarwaith, bez większego wpływu na ich kulturę, technologię, choć z wpływem na organizację --> stworzenie państw.
Dlaczego też wiemy, gdyż zwłaszcza Oropher nie lubił Noldorów, obwiniał ich za upadek Doriathu, i ogólnie krzywdy wyrządzone Sindarom. W tym względzie trochę mi przypomina Eola.

Na początek chciałbym się zastanowić którędy emigrowali. Moim zdaniem przez Eriador na południowy-wschód, przez Bramę Calenardhonu i wzdłuż rzeki Entów do Doliny Anduiny i tam na północ. Amdir osiedlił się w późniejszym Lórien, a Oropher na Amon Lanc. Dlaczego tą drogą? Po pierwsze najłatwiejsza. Po drugie wśród Nandorów mogła się zachować pamięć o tej drodze. Po trzecie wiodła z dala od trenów kontrolowanych przez krasnoludów. Góry Mgliste w całości były wówczas kontrolowane przez Khazad-dum, a przynajmniej Oropher nie lubił krasnoludów nie mniej niż Noldorów, wiec zapewne wolał ich unikać, kiedy to tylko było możliwe.
Także miejsce osiedlenia było charakterystyczne. Zapewne Amdir nie był aż tak nieprzejednany w swoich uczuciach wobec Kasarich, więc osiadł bliżej, Oropher wolał osiedlić się dalej, oddzielony wodami Anduiny. Obaj jednak osiedlili się na południowych krawędziach strefy wpływów Khazad-dum, którego szlaki na wschód biegły przez Wielką Zieloną Puszczę dalej na północ.

Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.



_________________
ēl sīla lūmena vomentienguo wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
---------------------------------------
For the grace, for the might of our Lord
For the home of the holy
For the faith, for the way of the sword
Powrót do góry
 
 
M.L.
Uprzedzony, ujadający krzykacz / Administrator


Dołączył(a): 27 Cze 2002
Wpisy: 5711
Skąd: Mafiogród


Wysłany: 12-08-2016 15:48    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Inną grupą Eldarów migrujących z Lindonu w samych początkach II Ery, była grupa Sindarów z Doriath, którzy pożeglowali na południe i założyli Edhellonde u ujścia rzeki Morthond, na północ od Belfalas. W Szarej przystani nauczyli się od Cirdana i jego szkutników sztuki budowania statków i żeglarstwa, i morzem wyruszyli na południe. Według jednej z tradycji, miało to miejsce jeszcze przed końcem I Ery. Miały to być trzy statki Sindarów. Później jednak liczebność elfów w Edhellonde i Belfalas wzrosła dzięki napływowi Nandorów z Doliny Anduiny.
Biorąc pod uwagę, że według innych przekazów, żaden z Eldarów przed końcem I Ery nie opuścił Beleriandu, wiec można założyć, że był to sam początek II Ery, choć znowu dokładnej daty nie można wskazać. Natomiast liczeba 3 statków wydaje się możliwa, tym bardziej, że wszyscy określali Edhellonde jako małą przystań. Trzy statki w zależności od wielkości, oznaczały, że ta grupa Sindarów nie liczyła pewnie więcej niż 500-600 osób.


Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.



_________________
ēl sīla lūmena vomentienguo wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
---------------------------------------
For the grace, for the might of our Lord
For the home of the holy
For the faith, for the way of the sword
Powrót do góry
 
 
Aragorn7
Weteran Bitwy Pięciu Armii


Dołączył(a): 07 Lut 2012
Wpisy: 600



Wysłany: 13-08-2016 10:22    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Túrin Dagnir napisał(a) (zobacz wpis):
Kilka całkiem treściwych zdań mamy w Rzekach i Wzgózach Sygnałowych Gondoru:

Cytat:
Niewiele wiadomo o jego [portu Edhellond] historii, aż do krótkiego okresu przed jego zniknięciem; Eldarowie, zarówno Noldorowie na Wygnaniu jak i wytrwali Sindarowie, pozostali w Beleriandzie aż do jego zniszczenia podczas Wojny Gniewu, gdy pokonano Morgotha; i wtedy, jeśli nie udali się za morze, zaczęli wędrować na zachód [sic; czyt. „wschód”], w Eriador. Tam, zwłaszcza w pobliżu Hithaeglir (z obu stron) odnaleźli rozproszone osiedla Nandorów, Telerich, którzy nigdy nie ukończyli swej wędrówki nad brzegi Morza; lecz w ich pamięci pozostało to, że są Eldarami. Tam pojawili się Sindarowie, na początku Drugiej Ery, którzy grupami wędrowali na południe. ...


M.L. napisał(a) (zobacz wpis):
Inną grupą Eldarów migrujących z Lindonu w samych początkach II Ery, była grupa Sindarów z Doriath, którzy pożeglowali na południe i założyli Edhellonde u ujścia rzeki Morthond, na północ od Belfalas. W Szarej przystani nauczyli się od Cirdana i jego szkutników sztuki budowania statków i żeglarstwa, i morzem wyruszyli na południe. Według jednej z tradycji, miało to miejsce jeszcze przed końcem I Ery. Miały to być trzy statki Sindarów. Później jednak liczebność elfów w Edhellonde i Belfalas wzrosła dzięki napływowi Nandorów z Doliny Anduiny.
Biorąc pod uwagę, że według innych przekazów, żaden z Eldarów przed końcem I Ery nie opuścił Beleriandu, wiec można założyć, że był to sam początek II Ery, choć znowu dokładnej daty nie można wskazać. Natomiast liczeba 3 statków wydaje się możliwa, tym bardziej, że wszyscy określali Edhellonde jako małą przystań. Trzy statki w zależności od wielkości, oznaczały, że ta grupa Sindarów nie liczyła pewnie więcej niż 500-600 osób.


Zaciekawiła mnie ta przystań Edhellond. (Notabene Edhellond - nie Edhellonde Z przymrużeniem oka @M.L.-u ) i, poszperałem i znalazłem to co poniżej na jej temat:
W HoME XII

HoME XII - "O Krasnoludach i Ludziach" napisał(a):
Według tradycji Dol Amroth osadę tę wybudowali sindarińscy żeglarze z zachodnich portów Beleriandu, którzy uciekli na trzech małych statkach, gdy potęga Morgotha rozbiła Eldarów i Atanich, później dołączyły do nich poszukujące przygód i drogi nad Morze Elfy Leśne, które przywędrowały wzdłuż Anduin. Elfy Leśne według klasyfikacji númenórejskiej zaliczano do Elfów Średnich, choć Atani poznali ich dopiero w późniejszych czasach: podobne były do sindarińskich Telerich, lecz wędrowały na końcu ostatnich grup, które nigdy nie przekroczyły Gór Mglistych, a ustanowiły małe królestwa po obu stronach doliny Anduin. (Z królestw tych w Trzeciej Erze pozostały Lórien oraz królestwo Thranduila w Mrocznej Puszczy). Lecz elfy te nigdy nie uwolniły się od niepokoju i tęsknoty za Morzem, która czasami popychała ich do opuszczenia domów.


Z kolei w NO:
Cytat:
Wracając do przytoczonej powyżej legendy o Amrocie i Nimrodel, nasuwa się
pytanie: cóż to była za „przystań na południu”, w której Amroth oczekiwał Nimrodel i gdzie (jak jej powiedział) „wielu jego pobratymców osiedliło się dużo wcześniej”?
Odpowiedź sugerują dwa fragmenty zawarte we Władcy Pierścieni. Jeden, to
stwierdzenie Legolasa, który po odśpiewaniu pieśni o Amrocie i Nimrodel (Wyprawa, str. 460) wspomina o Zatoce Belfalas, „skąd statki elfów odbiły od lądu”. Drugi zaś dotyczy chwili, kiedy to Legolas spogląda na Księcia Imrahila z Dol Amrothu, poznaje „człowieka, w którego żyłach płynęła krew elfów” i rzecze mu: „Dawno już potomkowie Nimrodel opuścili lasy Lorien, a jednak nie wszyscy, jak widać, pożeglowali z przystani Amroth na zachód, za wielką wodę”. Książę Imrahil zaś odpowiada: „Tak mówią stare legendy mojej ojczyzny” (Powrót Króla, str. 187).
Późniejsze, oderwane zapiski starają się nieco sprawę wyjaśnić. W rozprawie
poświęconej zagadnieniom lingwistyki i stosunków politycznych w Śródziemiu
(powstałej w roku 1969 lub później) znajdujemy drobną wzmiankę, że w dniach wczesnego osadnictwa w Numenorze, wybrzeża Zatoki Belfalas były w większości wciąż nie zamieszkane „z wyjątkiem przystani i niewielkiej osady elfów na południe od zbiegu Morthondu i Ringlo” (tj. zaraz na północ od Dol Amrothu).
Wedle tradycji Dol Amrothu została ona założona przez żeglujących po morzu
Sindarów z zachodnich przystani Beleriandu, którzy trzema małymi statkami uciekli przed potęgą Morgotha, gdy ten pokonał Eldarów i Atanich; później jednak rozbudowały ją Leśne Elfy, a te dotarły do morza wędrując wzdłuż Anduiny.
Elfy Leśne (jak zostało tu zaznaczone) „nigdy nie uwolniły się całkowicie od
niepokoju i tęsknoty za Morzem, która od czasu do czasu kazała niektórym spośród nich opuszczać domostwa”. Odnosząc wzmiankę o „trzech małych statkach” do opowieści przytoczonych w Silmarillionie, można przypuścić, że na pokładach znajdowali się uciekinierzy z Brithombaru lub Eglarestu (przystani w Falas na zachodnim wybrzeżu Beleriandu), którzy opuścili te miejsca po ich zniszczeniu w rok po Nirnaeth Arnoediad
(Silmarillion, str. 238). Wszakże znaczy to, że podczas, gdy Kirdan i Gilgalad
schronili się na Wyspie Balar, flotylla tych trzech statków popłynęła wzdłuż brzegów o wiele dalej na południe, docierając aż do Belfalas.
Jednak inna, nie dokończona notka tycząca pochodzenia nazwy Belfalas, sugeruje inny zupełnie przebieg wydarzeń i przesuwa założenie przystani przez elfy na znacznie późniejsze czasy. Powiada się tam, że wprawdzie przedrostek Bel- na pewno wywodzi się z nazewnictwa prenumenoryjskiego, to pierwotne pochodzenie jego jest w gruncie rzeczy sindarińskie. Notka urywa się, nie dochodząc do dalszych wyjaśnień w kwestii prefksu Bel-, wszakże podaje, iż powodem uznania źródłosłowu za sindariński jest fakt, że „istniała w Gondorze osada Eldarów, niewielka wprawdzie, ale już samo w sobie było
to coś niezwykłego i nader istotnego”. Po zniszczeniu Thangorodrimu Elfy z Beleriandu popłynęły za Morze albo zostały w Lindonie, lubo też poszły przez Góry Błękitne na wschód do Eriadoru; wydaje się wszakże, że istniała jeszcze i taka grupa Sindarów, która na początku Drugiej Ery skierowała się na południe. Byli to nieliczni ocaleni z Doriathu, wciąż zapamiętali w niechęci do Noldorów. Przez czas jakiś popasali w Szarej Przystani.
Tam nauczyli się szkutnictwa. Potem „z biegiem lat zaczęli szukać miejsca, gdzie mogliby wieść własne życie, w końcu osiedlając się u ujścia Morthondu. Rybacy, którzy uciekli ze strachu przed Eldarami, zostawili tam prymitywną przystań65.

Notatka powstała w grudniu 1972 roku lub później, jak i część ostatnich zapisków, które ojciec poświęcił Śródziemiu.
...


Teoretycznie założenie Edhellond mogło mieć miejsce jeszcze w I erze przynajmniej rocznikowo, np. ta flotylla 3 statków wyruszyła w okolicy 540 roku w tym samym czasie co z chronologii:

540 Morgoth atakuje Maedhrosa i Maglora osiadłych na Amon Ereb, obaj bracia ociekają na wyspę Balar, w ten sposób Morgoth kontroluje już cały Beleriand.

Ale jednak biorąc pod uwagę cytowana wyżej notatkę pochodzącą z 1972 roku - rok przed śmiercią profesora, to jednak druga wersja - że działo się to po Wojnie Gniewu , na samym początku II Ery jest bardziej prawdopodobna.
Powrót do góry
 
 
M.L.
Uprzedzony, ujadający krzykacz / Administrator


Dołączył(a): 27 Cze 2002
Wpisy: 5711
Skąd: Mafiogród


Wysłany: 13-08-2016 13:11    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Aragorn7 napisał(a) (zobacz wpis):
(Notabene Edhellond - nie Edhellonde Z przymrużeniem oka @M.L.-u )

OK. Nastepną razą poprawię się.

Cytat:
Teoretycznie założenie Edhellond mogło mieć miejsce jeszcze w I erze przynajmniej rocznikowo, np. ta flotylla 3 statków wyruszyła w okolicy 540 roku w tym samym czasie co z chronologii:

540 Morgoth atakuje Maedhrosa i Maglora osiadłych na Amon Ereb, obaj bracia ociekają na wyspę Balar, w ten sposób Morgoth kontroluje już cały Beleriand.

Ale jednak biorąc pod uwagę cytowana wyżej notatkę pochodzącą z 1972 roku - rok przed śmiercią profesora, to jednak druga wersja - że działo się to po Wojnie Gniewu , na samym początku II Ery jest bardziej prawdopodobna.

Dlatego umieściłem tę migrację w II Erze. Natomiast, jak pisałem, można przyjąć, że była to flotylla trzech statków. W sumie nic nie stoi na przeszkodzie i zgadza się z niewielkimi rozmiarami przystani. Byłoby ich, jak pisałem, kilkuset, pewnie poniżej 500, potem jednak doszłyby do tego grupy Nandorów z Doliny Anduiny. Jeszcze później jeszcze inna grupa, ale o tym później.

_________________
ēl sīla lūmena vomentienguo wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
---------------------------------------
For the grace, for the might of our Lord
For the home of the holy
For the faith, for the way of the sword
Powrót do góry
 
 
M.L.
Uprzedzony, ujadający krzykacz / Administrator


Dołączył(a): 27 Cze 2002
Wpisy: 5711
Skąd: Mafiogród


Wysłany: 14-08-2016 20:12    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Nieco inaczej wygląda sprawa z kolejną migracją, która jest związana z osobami Galadrieli i Celeborna. Przede wszystkim różni je skala, skład i charakter migracji. Przy czym nawet w tym przypadku nie mamy kompletnych danych. Na początek nie znamy daty migracji. Znamy tylko najpóźniejszą możliwą datę, a wyznacza ją lata 350-400 II Ery, kiedy miał się urodzić Amroth. Nawet jeżeli odrzucimy wersję, iż Amroth był synem Celeborna i Galadrieli, to możemy i tak przyjąć, że wówczas Celebrona i Galadriela mieszkali nad jeziorem Evendim. Kiedy wcześniej mogli przybyć? Teoretycznie w każdym momencie pomiedzy początkiem II Ery a rokiem 350, gdyż jak słusznie zwraca uwagę Ch. Tolkien, nie wiemy jakiego okresu dotyczy notka, iż Celeborn rządził Harlindonem jako lennik Gil-galada. Faktycznie mogła dotyczyć kilku okresów.
Zazwyczaj jednak przyjmujemy, że chodziło o początek II Ery. Skłania do tego charakter notatki w DOdatku B do WP, a wspiera to także motywacja.
W przypadku Orophera i Amdira, oraz żeglarzy, którzy dotarli do Edhellond mamy do czynienia ze swoistą ucieczką. To co ich motywowało to niechęć do Noldorów i ich władców, oraz chęć odizolowania się od nich. Dlatego pierwsze migracje musiały mieć miejsce bardzo szybko, zapewne nie później niż lata 30-te i 40-te II Ery, kiedy zaczęła się migracja Edainów do Númenoru i Krasnoludów do Khazad-dûm.
Tymczasem migracja Galadrieli i Celeborna nie była ucieczką, ale wyrastała raczej z chęci zaspokojenia swoich ambicji, poznania świata, zerwania z przeszłością, czy zbudowania czegoś nowego, wykorzystania drugiej szansy w Śródziemiu. Uczestniczyli w niej nie tylko Sindarowie, ale także Noldorowie, w tym znane osoby, takie jak Celebrimbor czy Pengolodh. Można więc przyjąć, że Celeborn i Galadriela nie wyruszyli przed 40 rokiem II Ery, co nieco zawęża nam przedział czasowy, do raptem ok. 310 lat. wieeeeeeeeeelgachny uśmiech Jako że w trzeciej Erze zachowała się pamięć o Celebornie jako władcy Harlindonu, to można założyć, że nie był to jakiś epizod. Z druigiej strony, jeżeli przyjąć tezę o narodzinach Amrotha nad Evendim, a wiemy, że elfowie płodzili potomstwo najchętniej okresach spokoju, kiedy wiedzieli, że będą mogli otoczyć je odpowiednią troską. To oznacza, że nie przybyli nad Evendim później niż ok. 50 lat przed narodzinami Amrotha. Wreszcie z Lindonu, a nawet Harlindonu nad Evendim nie była jakaś daleka droga, wiec ogolnie można założyć, że nie była to tyle jedna migracja, co pewien proces rozciągnięty w czasie, który pewnie zapoczątkowali wlaśnie Celeborn i Galadriela, co oznacza, że zapewne przybyli tam gdzieś pomiędzy 200 i 300 rokiem II Ery. To oczywiście spekulacja, ale to co wiemy na pewno to, że ok. 700 roku Galadriela i Celeborn udali się do późniejszego Eregionu, a w 750 roku zaczęto wznosić Ost-in-Edhil, co oznaczało założenie królestwa Eregionu. W tym przypadku wiemy także jakie kierowały Galadrielą motywy. Ok. 500 roku zaczęła być odczuwalna działalność złej siły, wrogiej Eldarom. Galadiela słusznie wyczuła, że działa ona na wschodzie, gdzieś poza Wieżycami Mgieł. Dlatego postanowiła przenieść swoje władztwo dalej na południowy-wschód Eriadoru, a jednocześnie współpraca z potężnymi imperium Khazad-dûmu, pozwalała jej śledzić wydarzenia jeszcze dalej na wschodzie w Dolinie Anduiny i Rhovanionie.
Można przyjąć, że pewnie nie wszyscy Eldarowie chcieli opuścić okolice Evendim, jakaś ich część pozostała tam aż do wojny z Sauronem pod koniec XVII stulecia II Ery.
Założenie Eregionu ok. 750 roku nie było jednak końcem migracji.


Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.



_________________
ēl sīla lūmena vomentienguo wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
---------------------------------------
For the grace, for the might of our Lord
For the home of the holy
For the faith, for the way of the sword
Powrót do góry
 
 
Wyświetl wpisy z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum tolkienowskie -> Beren i Lúthien, Dzieci Hurina oraz Niedokończone Opowieści Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Idź do strony 1, 2, 3  Następna

Temat: Migracje Eldarów w Śródziemiu w II Erze (Strona 1 z 3)

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich wpisów
Nie możesz usuwać swoich wpisów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz dodawać załączników w tym dziale
Nie możesz ściągać plików w tym dziale

Powered by phpBB2
Copyright © tolkien.com.pl Wszystkie prawa zastrzeżone.