Forum dyskusyjne miłośników twórczości J.R.R. Tolkiena
w sieci od 11/2001
 
Gospoda(0) | Zasady Forum | FAQ | Szukaj | Kalendarz |  Zarejestruj się |  Profil | Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości | Zaloguj

Witryny zrzeszone w forum:
Hobbiton  Pod Rozbrykanym Balrogiem


"Frodo szedł oddychając głęboko, a dokoła żywe liście i kwiaty poruszały się pod tchnieniem tego samego wiatru, który jemu chłodził twarz; czuł, ze jest w kraju, gdzie czas nie istnieje, gdzie nic nie przemija, nic się nie zmienia, nic nie ginie w niepamięci. Wygnaniec z Shire`u odejdzie stąd i znowu znajdzie sie na zwykłym świecie, a jednak zawsze odtąd będzie stąpał po tej trawie, wśród kwiatów elanoru i nifredilu, w pięknej krainie Lothlorien." , Władca Pierścieni


Temat: Chronologia Ardy (Strona 32 z 35)

Idź do strony Poprzednia  1, 2, 3 ... 31, 32, 33, 34, 35  Następna
  skocz na koniec strony
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum tolkienowskie -> The History of Middle-earth Wydruk
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Aragorn7
Przyjaciel Elfów


Dołączył(a): 07 Lut 2012
Wpisy: 676



Wysłany: 10-02-2018 17:27    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

LordRo napisał(a) (zobacz wpis):
Chyba źle mnie zrozumiałeś chodzi mi dokładnie o ten fragment
Cytat:
Pieśń mówi, że Orkrist rozbłyskiwał w ciemnościach, ilekroć do Góry zbliżał się wróg, tak że nikt odtąd twierdzy krasnoludów nie mógł zaskoczyć znienacka.
Czyli, że za każdym razem po Bitwie Pięciu Armii, gdy Erebor był zagrożony miecz świecił. Easterlingowie sami w sobie raczej nie sprawiali by miecz świecił, więc zapewne byli z nimi (choćby nieliczni) orkowie.

Fakt, nie do końca zrozumiałem przesłanie, ale z kolei ja nie widziałem nigdzie wzmianki ani konkretnego cytatu, ze Orcrist rozbłysł podczas ataku na Dale i potem bitwy u stóp Samotnej Góry, co by świadczyło o obecności orków jak sugerujesz. Jeśli masz takowy to chętnie się zapoznam i uzupełnimy wiedzę.
Powrót do góry
 
 
LordRo
Mieszkaniec Shire


Dołączył(a): 11 Lut 2017
Wpisy: 23



Wysłany: 10-02-2018 18:30    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Aragorn7 napisał(a) (zobacz wpis):

Fakt, nie do końca zrozumiałem przesłanie, ale z kolei ja nie widziałem nigdzie wzmianki ani konkretnego cytatu, ze Orcrist rozbłysł podczas ataku na Dale i potem bitwy u stóp Samotnej Góry, co by świadczyło o obecności orków jak sugerujesz. Jeśli masz takowy to chętnie się zapoznam i uzupełnimy wiedzę.
Innego cytatu nie mam, ale po tym fragmencie najlepszą interpretacją jest obecność orków, gdyż chodzi o każdego wroga jaki zaatakował później Erebor. Raczej pieśni o rozbłysku nie powstały zaraz po wydarzeniach z Hobbita tylko w późniejszym okresie (przynajmniej tak wynika z tego fragmentu). Oczywiście trudno jest określić czy Tolkien pamiętał o tym przy pisaniu WP, ale mając ten fragment taka interpretacja wydaję mi się mocno prawdopodobna.

Przy okazji w Drużynie Pierścienia, w ostatnim rozdziale Drugiej Księgi Władcy Pierścieni, w momencie gdy Frodo zakłada Pierścień i widzi nadchodzącą wojnę, orków wychodzących z Gór Mglistych, czy Jeźdźców na Wilkach Sarumana, widzi także kraj Beorningów, który stoi w płomieniu. Czy tu chodzi o to, że pierwszy atak na Leśne Królestwo zahaczał o tereny Beorningów czy też doszło do innych bitew, o których dodatki do WP nie wspominają? Czy też może to widzenie Froda było bardziej wizją tego co może się dokonać? Jak to należy interpretować?
Powrót do góry
 
 
M.L.
Uprzedzony, ujadający krzykacz / Administrator


Dołączył(a): 27 Cze 2002
Wpisy: 5824
Skąd: Mafiogród


Wysłany: 15-02-2018 18:33    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

LordRo napisał(a) (zobacz wpis):
Widzi także kraj Beorningów, który stoi w płomieniu. Czy tu chodzi o to, że pierwszy atak na Leśne Królestwo zahaczał o tereny Beorningów czy też doszło do innych bitew, o których dodatki do WP nie wspominają? Czy też może to widzenie Froda było bardziej wizją tego co może się dokonać? Jak to należy interpretować?

Myślę, że było to akurat to co się działo. Atak na Thranduila szedł z Dol Guldur Doliną Anduiny, czyli przez tereny zamieszkane przez Beorningów.

_________________
ēl sīla lūmena vomentienguo wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
---------------------------------------
For the grace, for the might of our Lord
For the home of the holy
For the faith, for the way of the sword
Powrót do góry
 
 
Aragorn7
Przyjaciel Elfów


Dołączył(a): 07 Lut 2012
Wpisy: 676



Wysłany: 22-02-2018 12:00    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Powoli zbliżamy się do końca Z przymrużeniem oka


23 marca Armia opuszcza Ithilien i wkracza na Pustać Morannonu. Aragorn zwalnia wątpiących w swoje siły, których kieruje by odbili wyspę Cair Andros – ( II Bitwa o Cair Andros odbyła się prawdopodobnie około 27 marca 3019, gdyż sama droga w rejon wyspy musiała trwać 3-4 dni). Frodo i Samwise porzucają ciążącą im broń, przebrania orków oraz sprzęt i na przełaj – prosto na południe idą w kierunku Orodruiny.

Cytat:
„Czwartego dnia po opuszczeniu Rozstaja, a szóstego od wyjścia z Minas Tirith dotarli do kresu krain kwitnących życiem i wkroczyli na ziemie spustoszone, leżące przed wrotami przełęczy Kirith Gorgor; stąd widzieli bagniska i pustkowia, które ciągnęły się na północ i wschód aż do Emyn Muil. Był to kraj tak posępny i tchnący tak okropną grozą, że co słabszym ludziom zabrakło odwagi, by iść lub jechać dalej ku północy.
Aragorn patrzył na nich raczej ze smutkiem niż z gniewem, byli to bowiem młodzi chłopcy z Rohanu, z odległej Zachodniej Bruzdy, albo też rolnicy z Lossarnach, którzy od dzieciństwa przywykli Mordor uważać nie za kraj istniejący rzeczywiście, lecz za symbol zła, za legendę, nie mającą nic wspólnego z ich powszednim życiem. Teraz nagle koszmarny sen okazał się okrutną jawą, a nieszczęśnicy nie rozumieli ani sensu tej wojny, ani dlaczego los ich właśnie w jej wiry zepchnął.- Wracajcie - powiedział im Aragorn - ale zachowajcie przynajmniej tyle honoru, aby nie uciekać w panice. Możecie też spełnić pewne zadanie, aby uniknąć ostatecznej hańby. Kierujcie się na południowy zachód, by trafić do Cair Andros, a jeśli ta placówka, jak przypuszczam, jest w ręku wroga, odbijcie ją, bo to się wam może udać, i utrzymujcie do końca dla ochrony Gondoru i Rohanu.
Niektórzy, zawstydzeni litością wodza, przezwyciężyli swój strach i zostali, by dalej uczestniczyć w wyprawie; inni, ożywieni nową nadzieją, że mają do spełnienia obowiązek nie przekraczający ich sił, odeszli. Ponieważ zaś spory oddział został już przedtem na straży Rozstaja, ledwie sześć tysięcy ruszyło teraz do boju o Czarną Bramę przeciw potędze Mordoru.”


24 marca Frodo i Sam podejmują ostatni marsz do stóp Góry Przeznaczenia i wieczorem docierają do jej podnóża - Amon Amarth. Armia Zachodu powoli maszeruje dalej. Na noc rozbija ostatni obóz w trakcie wyprawy przed bramą Morannonu.

Niżej mapka z trasami marszu od 18.03.3019 Armii Kapitanów Zachodu – ślad czerwono-niebieski oraz Frodo i Sama – ślad zielony by Barbara Strachey

Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.




25 marca
Armia Zachodu przygotowuje się do bitwy - ustawia w szyku przed Czarną Bramą, heroldowie wzywają Saurona do wyjścia za bramę. Pojawia się poselstwo Saurona na czele jego Rzecznik – Czarny Numenoryjczyk, który negocjuje z Gandalfem i pokazuje mieczyk Sama, płaszcz elfów i zbroję z mithrilu Froda, sugerując, że Sauron złapał szpiega i wymienia warunki oddania im jeńca. Gandalf odrzuca żądania ale zabiera rzeczy hobbitów, Rzecznik Saurona wraca za bramę i wtedy na sygnał do ataku rusza armia Mordoru - rozpoczyna się Bitwa pod Morannonem.
Wojska Saurona otaczają desperacko broniącą się Armię Zachodu na Żużlowych Wzgórzach. Następuje atak Nazgûli, orków i górskich trolli z Gorgoroth, ich przywódca rani Beregonda, Pippinowi udaje się zabić Trolla, choć sam pada po tym zemdlony. Trwają ataki na 2 oblężone pagórki z siłami Aragorna/Gandalfa i Rohanu/Dol Amroth. Nadlatują z pomocą orły Zachodu pod przywództwem Gwaihira Władcy Wichrów i jego brata Landrowala oraz Meneldora, orły atakują Nazgûle, te uciekają na wezwanie Saurona w głąb Mordoru.
Po obudzeniu się rankiem Frodo nie ma sił iść dalej, Sam bierze go „na barana” i niesie w ten sposób pod górę. Frodo i Sam wstępują na ścieżkę łączącą Barad-dur z Sammath Naur. Na ścieżce napada na nich Gollum, ale hobbici odpierają atak. Frodo i Sam docierają do Sammath Naur/Komór Ognia. Frodo wkłada Pierścień na palec i ogłasza go swoją własnością, Sauron dostrzega go i odgaduje plan przeciwników. Nazgule lecą do Orodruiny, by odzyskać klejnot.
Gollum ponownie atakuje, ogłusza Sama i walczy z Frodem - odgryza mu palec z Pierścieniem i sam spada do Rozpadlin Zagłady z Jedynym Pierścieniem, który zostaje zniszczony. Upadek Barad-dur i koniec Saurona, Barad-dur i Morannon rozsypują się w proch, zniszczony zostaje też palantír z Minas-Ithil. Wojska Saurona bez woli swego dotychczasowego władcy całkowicie tracą wolę walki, wpadają w otępienie lub panikę i uciekają, Góra Przeznaczenia wybucha gwałtownie, więżąc Froda i Sama wśród potoków lawy, wyczerpani mdleją, ale na szczęście na pomoc przybywają orły z Gandalfem. Po bitwie Gimli znajduje Pippina. W Minas Tirith Faramir i Éowyna stoją na murach w chwili upadku Saurona. Nadlatuje orzeł z wieściami o zwycięstwie.

Niżej Bitwa pod Morannonem – mapka by Karen Wynn Fonstad

Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.




26 marca Aragon leczy Frodo i Sama, obaj zapadają w głęboki sen i są transportowani do Ithilien.

27 marca na północ docierają wieści o upadku Saurona. Koniec oblężenia Ereboru - Bard II i Thorin III Kamienny Hełm wychodzą z Ereboru i rozbijają wojska Władcy Ciemności, wyzwalając Dale.

WP dodatek B napisał(a):
Gdy nadeszła wieść o wielkich zwycięstwach na południu, panika ogarnęła północną armię Saurona. Oblężeni dokonali wypadu za bramę i rozbili zastępy nieprzyjaciela. Resztki Easterlingów uciekły na wschód i nigdy już nie napastowały Doliny Dale. Wtedy też Bard II, syn Barda, został królem Dale, a Thorin III Kamienny Hełm, syn Dáina, objął panowanie pod Samotną Górą. Wysłali oni swych posłów na koronację króla Elessara. Królestwa ich przetrwały długie wieki i zawsze żyły w przyjaźni z Gondorem. Należały do korony królów Gondoru i znajdowały się pod ich opieką.


NO part 3 napisał(a):
- To prawda - odparł Gandalf. - Nieszczęsny Thorin! Jakiekolwiek błędy popełnił, był mężnym krasnoludem i pochodził z wielkiego rodu. Chociaż stracił życie pod koniec wyprawy, to jednak głównie dzięki niemu właśnie udało się doprowadzić do odrodzenia Królestwa Pod Górą, czego tak pragnąłem. Wszelako Dain Żelazna Stopa okazał się godnym następcą. "A teraz dowiadujemy się, że Dain poległ, także w boju" pod Ereborem "i w dniu, w którym my tutaj walczyliśmy również. Nazwałbym tę śmierć ciężką stratą, gdyby nie to, iż raczej dziwić się trzeba, że Dain mimo sędziwego wieku3 mógł jeszcze władać toporem tak dzielnie, jak podobno władał stojąc nad ciałem króla Branda przed bramą Ereboru, póki nie zapadła noc". Wszystko mogło wyglądać zupełnie inaczej. Istotnie Sauron "pierwsze główne uderzenie skierował na południe; a jednak ręce miał długie i pewnie by prawicą dosięgnął Północy, wyrządzając wiele zła w położonych tam krainach, gdyby król Dain i król Brand nie zagrodzili mu drogi", gdy my tymczasem broniliśmy Gondoru. "Ilekroć pomyślicie o bitwie w Pelennorze, nie zapominajcie też o bitwie w Dali. Zastanówcie się, co mogło się zdarzyć. Ogień smoczy i szable dzikusów w Eriadorze! Mogłoby nie być królowej w Gondorze. Moglibyśmy po zwycięstwie wrócić do ruin i zgliszcz tylko. Tego wszystkiego uniknęliśmy, ponieważ w pewien przedwiosenny wieczór przed laty spotkałem" pod "Bree Thorina Dębową Tarczę.


ok. 27 marca II Bitwa o Cair Andros, część sił Armii Zachodu, którą zwolnił Aragorn przed dotarciem do Morannonu ściera się z resztkami orków i odbija Cair Andros.


Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.


Powrót do góry
 
 
M.L.
Uprzedzony, ujadający krzykacz / Administrator


Dołączył(a): 27 Cze 2002
Wpisy: 5824
Skąd: Mafiogród


Wysłany: 22-02-2018 16:08    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

Rzeczywiście koniec bliski. Mam jednak pytanie czy robisz do końca III Ery, czy IV Erę, to co wiemy, także? wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
_________________
ēl sīla lūmena vomentienguo wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
---------------------------------------
For the grace, for the might of our Lord
For the home of the holy
For the faith, for the way of the sword
Powrót do góry
 
 
Aragorn7
Przyjaciel Elfów


Dołączył(a): 07 Lut 2012
Wpisy: 676



Wysłany: 23-02-2018 21:58    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

No cóż, czasu mniej, ale jak daleko zaszedłem/zaszliśmy to szkoda byłoby nie zrobić, więc uroczyście deklaruję, ze zrobi się i IV Śmiech
Powrót do góry
 
 
M.L.
Uprzedzony, ujadający krzykacz / Administrator


Dołączył(a): 27 Cze 2002
Wpisy: 5824
Skąd: Mafiogród


Wysłany: 23-02-2018 23:40    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

To dobry pomysł, materiału nie ma aż tak bardzo dużo, a tym samym będzie komplet do wykorzystania, a być może nawet kiedyś do publikacji. wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
_________________
ēl sīla lūmena vomentienguo wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
---------------------------------------
For the grace, for the might of our Lord
For the home of the holy
For the faith, for the way of the sword
Powrót do góry
 
 
Aragorn7
Przyjaciel Elfów


Dołączył(a): 07 Lut 2012
Wpisy: 676



Wysłany: 24-03-2018 19:36    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem Szukaj na forum

ok. 28 marca Bard II, syn Barda zostaje królem Dale; Thorin III Kamienny Hełm, syn Dáina zostaje Królem po Górą.

28 marca Celeborn na czele elfów z Lórien przeprawia się przez Anduinę i zdobywa Dol Guldur, twierdza Saurona zostaje zniszczona - Galadriela burzy jej mury, zamyka ziejące szyby i oczyszcza Mroczną Puszczę ze złych mocy.

WP dodatek B napisał(a):
Celeborn poprowadził zastęp elfów z Lórien i przeprawił się w łodziach przez rzekę Anduinę. Zdobył Dol Guldur, a Galadriela zburzyła mury tej twierdzy i zamknęła ziejące tam szyby. Las został oczyszczony.


Warto zauważyć, że Galadriela burzy mury Dol Guldur w bardzo podobny sposób jak tysiące lat wcześniej bo w 465 roku I Ery Lúthien zburzyła mury twierdzy Saurona - Tol-in-Gaurhoth – „Luthien stojąc na moście oznajmiła, że bierze wyspę pod swoją władzę, i natychmiast prysnął czar, który skuwał kamienie: bramy runęły, ściany się otwarły, odsłaniając lochy...”

ok. 30 marca Faramir przejmuje władzę w Gondorze ( na krótko, bo do czasu koronacji Aragorna) jako ostatni rządzący Namiestnik Gondoru.

6 kwiecień Dzień Nowego Roku (według kalendarza elfów). Celeborn i Thranduil po pokonaniu sił Saurona spotykają się pośrodku Mirkwood i nadają jej nową nazwę - Eryn Lasgalen, tj. Puszcza Zielonych Liści. Thranduil zajmuje północną jej część aż pod góry wyrastające z lasu, a Celeborn włącza do swego królestwa część południową jako wschodnią prowincję Lórien; środkowy wszakże rozległy obszar, dzielący dwa państwa elfów, oddano we wspólne władanie plemieniu Beorna i Leśnym Ludziom.

Cytat:
W dzień Nowego Roku (według kalendarza elfów) Keleborn i Thranduil spotkali się pośrodku puszczy i nadali jej nową nazwę Eryn Lasgalen, to znaczy Puszcza Zielonych Liści. Thranduil zajął północną jej część aż pod góry wyrastające z lasu, a Keleborn włączył do swego królestwa część południową jako wschodnią prowincję Lórien; środkowy wszakże rozległy obszar, dzielący dwa państwa elfów, oddano we wspólne władanie plemieniu Beorna i Leśnym Ludziom. Lecz w kilka lat po odpłynięciu Galadrieli Keleborn poczuł się znużony życiem w swym królestwie, udał się do Imladris i zamieszkał tam z synami Elronda. Elfy Leśne spokojnie mieszkały w Zielonym Lesie, w Lórien natomiast wiodło smutne życie niewielu już tylko z jego dotychczasowych mieszkańców i w Karas Galadhon nie stało światła ni pieśni.


8 kwiecień Frodo i Sam budzą się w Ithilien. Gandalf Biały opowiada im o zwycięstwie nad Sauronem i oddaje im dary Galadrieli: flakonik oraz szkatułkę z ziemią. Uroczystości na Polach Cormallen z okazji upadku Saurona i zwycięskiej Bitwy pod Morannonem. Podczas uroczystości Powiernicy Pierścienia odbierają hołd od Aragorna i Armii Zachodu. Frodo i Sam spotykają przyjaciół z Drużyny Pierścienia, Pippina, Merry’ego, Gimlego i Legolasa.

Pola Cormallen ( qya. Złoty Krąg) – łąki w północnym Ithilien, położone na wzgórzu w pobliżu Henneth Annûn. Miały tam miejsce uroczystości z okazji upadku Saurona i zwycięskiej bitwy pod Morannonem.
Pola Cormallen znajdowały się w sąsiedztwie bukowego lasu, gdzie odpoczywali Frodo i Sam po zniszczeniu Pierścienia. Stamtąd długą łąką można było dostać się na polanę otoczoną grupą majestatycznych drzew o ciemnych liściach i porośniętą czerwonymi kwiatami. Na niej to stacjonowała wielka Armia Zachodu. Dalej aleją położoną przy strumyku płynącym z Henneth Annûn do Anduiny wychodziło się na rozległe zielone pole, z którego roztaczał się widok na Wielką Rzekę oraz wyspę Cair Andros. Także tutaj znajdowały się kolejne pułki Armii. Na samym końcu polany umiejscowiono trzy siedziska opatrzone chorągwiami Rohanu, Dol Amrothu i Gondoru. Wokół pola rozstawiono zaś namioty, wewnątrz których ucztowano.


pierwsza połowa kwietnia Faramir jako namiestnik przygotowuje Minas Tirith do powrotu króla. Éowina nadal przebywa w Domach Uzdrowień. Podczas spotkania na murach Faramir i Éowyna wyznają sobie miłość.

ok. 27 kwiecień Aragorn z członkami Drużyny i Armią Zachodu opuszcza okolice pól Cormallen. Z Cair Andros płyną Anduiną na statkach w kierunku Osgiliath, gdzie docierają następnego dnia i popasają jeden dzień.

30 kwiecień koniec walk z ostatnimi bastionami oporu i gromadami wojsk Mordoru. Armia Zachodu opuszcza Osgiliath, wyruszając do Minas Tirith. Pod wieczór wojsko rozbija obóz pod murami Białego Miasta.


WP napisał(a):
Tymczasem wojsko gotowe już było powracać do stolicy. Znużenie minęło, rany się zagoiły. Niektóre bowiem oddziały bardzo były utrudzone zawziętą walką z najupartszymi niedobitkami armii Saurona, których ostatecznie wszystkich pokonano. Najpóźniej ściągnęli do obozu ci, którzy zapędzili się aż w głąb Mordoru, żeby zburzyć fortece w północnej części Sauronowego państwa.
W końcu kwietnia wodzowie dali wreszcie rozkaz odwrotu i statki uniosły ich z Kair Andros nurtem Anduiny do Osgiliath; tam popasano dzień jeden, a następnego wieczora cała armia wraz ze świtą królewską dotarła na zielone pola Pelennoru i ujrzała znów białe wieże pod szczytem wyniosłej Mindolluiny, gród Gondoru, ostatnią placówkę ludzi z Westernesse, która po przejściu przez noc i ogień doczekała świtu nowych dni.
Pośród pól rozbito namioty, by spędzić noc pod nimi; nazajutrz bowiem był pierwszy dzień maja i wraz ze wschodem słońca król miał przekroczyć bramę swojej stolicy.


1 maja w Minas Tirith, przed Wielką Bramą, odbywa się koronacja Aragorna II, syna Arathorna na Króla Elessara Telcontara - Króla Zjednoczonego Królestwa Arnoru i Gondoru, w obecności ludności miasta, żołnierzy Armii Zachodu, jak i członków Drużyny Pierścienia. Elrond z Arweną i świtą domowników wyruszają z Rivendell na południe do Gondoru. Z chwilą koronacji kończą się rządy Linii Namiestników Gondoru na Faramirze. Faramir zostaje pierwszym Namiestnikiem Króla Gondoru - Elessara.

The Peoples of Middle-Earth, HoME Vol 12, Part 1, Ch 7, The Heirs of Elendil: The Southern Line of Gondor, The Anárioni napisał(a):
„After a lapse of 969 years Aragorn, son of Arathorn, 16th chieftain of the Dúnedain of the North, and 41st heir of Elendil in the direct line through Isildur, being also in the direct line a descendant of Fíriel daughter of [Ondoher] 1 of Gondor, claimed the crown of Gondor and of Arnor, after the defeat of Sauron, the destruction of Mordor, and the dissolution of the Ringwraiths. He was crowned in the name of Elessar at Minas Tirith in 3019. A new era and calendar was then begun, beginning with 25 March (old reckoning) as the first day. He restored Gondor and repeopled it, but retained Minas Tirith as the chief city. He wedded Arwen Undómiel, daughter of Elrond, brother of Elros first King of Númenor, and so restored the majesty and high lineage of the royal house, but their life-span was not restored and continued to wane until it became as that of other men.”


Zjednoczone Królestwo Arnoru i Gondoru – zachodnie królestwo Dunedainów założone przez króla Elessara w IV Erze Śródziemia, po upadku Saurona, z północną stolicą w Annúminas i południową w Minas Tirith.
Królestwo powstało po zakończeniu Wojny o Pierścień i powrocie króla Aragorna II Elessara, który był dziedzicem zarówno Isildura jak i Anáriona. Powrót króla zakończył trwający prawie 1100 lat okres bezkrólewia i rządów Namiestników, którzy po śmierci ostatniego króla z linii Anáriona przejęli władze w południowym królestwie. Aragorn koronował się nie tylko na króla Gondoru ale również Arnoru. Koronacja Aragorna na króla obu tych państw ostatecznie zjednoczyła wszystkich Dunedainów. Elessar koronował się również na Króla Wszystkich Dúnedainów i Króla Na Zachodzie. Koronacja Elessara zakończyła również ostatecznie Trzecią Erę i rozpoczęła Czwartą Erę, erę ludzi.
Elessar założy nową dynastie rządzącą Gondorem i Arnorem, Dynastię Telcontar, która była kontynuacją rodu Isildura.


Zjednoczone Królestwo obejmowało swymi granicami dawne tereny królestwa Arnoru i Gondoru. Od południa obejmowało całe wybrzeże na zachód, poczynając od Haradu Bliskiego. Wschodnią granica było pasmo górskie Ephel Dúath i dalej na północny wschód Góry Mgliste, od sąsiedniego Rohanu oddzielały na południu rzeka Mering a na północy Wrota Rohanu, na północy granica ciągła się aż do morza, obejmując większą część Eriadoru, prócz elfich królestw.

Pierwszym zadaniem Elessara była odbudowa kraju po Wojnie o Pierścień. Jego kraj był spustoszony w związku z liczymi oblężeniami wojsk Saurona. Wojnie o Pierścień cały kraj był wykończony, większa część Gondoru leżała w ruinie, spustoszone było Ithilien, a miasta Pelargir i Osgiliath leżały w ruinie, a stolica Minas Tirith po oblężeniu była poważnie naruszona, sytuacja była jeszcze gorsza na północy, w runie leżały wszystkie miasta na północy, piękne i wspaniałe Fornost i dawna stolica Arnoru, Annuminas, a Dunedainowie z północy wciąż żyli w dziczy.
Elessar zajął się bardzo energicznie odbudową swego nowego królestwa, odbudowane zostały miasta Pelargir i Osgiliath, król odbudował również Minas Tirith. Ithilien dostało się rządy Faramira, który był synem ostatniego namiestnika Gondoru, Faramir również został namiestnikiem wspomagającym króla Elessara, król mianował go także na Księciem Ithilien, z rozkazu króla dawna siedziba Nazguli, Minas Morgul, miała zostać zniszczona, książę Faramir swoją siedzibę zamiast w Minas Morgul urządził w domu swych przodków Emyn Arnen, i stopniowo zaczął je odbudowywać swoje księstwo razem ze swą żoną księżniczką sojuszniczego Rohanu, Éowiną, Białą Panią Ithilien, w odbudowie Ithilien bardzo pomogły elfy, które przybyły do Gondoru pod przewodnictwem przyjaciela króla Elessara, Legolasa z Leśnego Królestwa, elfy zaczęły osiedlać się w Ithilien a ich liczba rosła było to związane że Czwarta Era miała być erą ludzi dla tego szykowały się do opuszczenia Śródziemia i wypłynięcia do Amanu.
Elessar równie energicznie zajął się odbudowywaniem upadłego Arnoru, odbudował dawno upadłą stolice Annuminas, która stała się stolicą na północy, odbudował również wielkie miasto Fornost, które pod upadku znane było jako Szaniec Umarłych, Arnorczycy zaczęli osiedlać się w miastach porzucając dawny dziki tryb życia.
W skład królestwa wszedł również Shire, ojczyzna Hobbitów, którzy cieszyli się ogromnymi łaskami króla Aragorna, Than Shire, Peregrin Tuk był rycerzem Gondoru i najbliższym przyjaciele króla, tak samo jako Meriadok Brandybuck i Sam Gamgee burmistrz Shire. Zgodnie z dekretem króla Elessara z 17 CE Shire stało się niezależnym państwem, pod protektoratem Zjednoczonego Królestwa, w 32 roku CE uznał Buckland za część Shire i rozszerzył terytorium Shire'u o Marchie Zachodnią.


Poniżej mapa Zjednoczonego Królestwa Arnoru i Gondoru za TolkienGateway.net

Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.




I mapa Reunited Kingdom by Karen Wynn Fonstad

Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.




ok. 2 maj Faramir zostaje pierwszym Księciem Ithilien.


The Peoples of Middle-Earth, HoME Vol 12, Part 1, Ch 7, The Heirs of Elendil: The Ruling Stewards of Gondor napisał(a):
Faramir... succeeded by right on the death of his father, but in the same year surrendered rod and rule to the King Elessar, and so was the last Ruling Steward. He retained the title of Steward, and became Prince of the restored land of Ithilien, dwelling in the Hills of Emyn Arnen beside Anduin.



The Letters of J. R. R. Tolkien, Edited by Humphrey Carpenter, Letter 244 to a reader of The Lord of the Rings, circa 1963 napisał(a):
[To] be Prince of Ithilien, the greatest noble after Dol Amroth in the revived Númenórean state of Gondor, soon to be of imperial power and prestige, was not a 'market-garden job' as you term it. Until much had been done by the restored king, the P. of Ithilien would be the resident march-warden of Gondor, in its main eastward outpost — and also would have many duties in rehabilitating the lost territory, and clearing it of outlaws and orc-remnants, not to speak of the dreadful vale of Minas Ithil (Morgul). I did not, naturally, go into details about the way in which Aragorn, as King of Gondor, would govern the realm. But it was made clear that there was much fighting and in the earlier years of A.'s reign expeditions against enemies in the East. The chief commanders, under the King, would be Faramir and Imrahil; and one of these would normally remain a military commander at home in the King's absence.


ok. 3 maj Król Elessar przyjmuje poselstwa od wielu krajów i ludów, wydaje też wyrok - odpuszcza winy Beregondowi i mianuje go dowódcą gwardii przybocznej Księcia Ithilien – Faramira.

WP napisał(a):
Król po koronacji przez kilka dni rozsądzał sprawy i ogłaszał wyroki siedząc na swym tronie w Wielkiej Sali Białej Wieży. Przyjmował też poselstwa od wielu krajów i ludów, ze wschodu i południa, z pogranicza Mrocznej Puszczy i z Dunlandu na zachodzie. Wybaczył Easterlingom, którzy zdali się na jego łaskę; odesłał ich wolnych do ojczyzny, zawierając pokój również z południowcami z Haradu. Wyzwolił niewolników Mordoru i dał im na własność kraj leżący wokół jeziora Nurnen. Przyprowadzono też do króla dzielnych żołnierzy, by z jego rąk otrzymali nagrodę i pochwałę za męstwo. Na ostatku zaś dowódca gwardii przywiódł na sąd Beregonda. Beregondzie! - rzekł król. - Tyś mieczem swoim rozlał krew w miejscu uświęconym, gdzie nie wolno dobywać oręża. Opuściłeś też posterunek bez pozwolenia Namiestnika lub swego dowódcy. Stare prawa za takie przewiny żądają kary śmierci. Muszę więc wydać na ciebie wyrok. Słuchaj! Wszystkie kary odpuszczam ci za męstwo w boju, a także dlatego, żeś to wszystko czynił z miłości do Faramira. Jednakże musisz opuścić szeregi gwardii i gród Minas Tirith.
Krew uciekła Beregondowi z twarzy, z sercem ściśniętym bólem zwiesił głowę. Lecz król mówił dalej:
- Tak być musi, ponieważ odtąd będziesz należał do Białej Kompanii, do gwardii przybocznej Faramira, księcia Ithilien; będziesz dowódcą tej gwardii i zamieszkasz w Emyn Arnen, w sławie i spokoju. Służyć będziesz Faramirowi, dla niego bowiem, żeby go wyrwać śmierci, wszystko postawiłeś na jedną kartę.


Ostatnio zmieniony przez Aragorn7 dnia 28-03-2018 07:25, w całości zmieniany 2 razy
Powrót do góry
 
 
Wyświetl wpisy z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum tolkienowskie -> The History of Middle-earth Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Idź do strony Poprzednia  1, 2, 3 ... 31, 32, 33, 34, 35  Następna

Temat: Chronologia Ardy (Strona 32 z 35)

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich wpisów
Nie możesz usuwać swoich wpisów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz dodawać załączników w tym dziale
Nie możesz ściągać plików w tym dziale

Powered by phpBB2
Copyright © tolkien.com.pl Wszystkie prawa zastrzeżone.