Forum dyskusyjne miłośników twórczości J.R.R. Tolkiena
w sieci od 11/2001
 
Gospoda(0) | Zasady Forum | FAQ | Szukaj | Kalendarz |  Zarejestruj się |  Profil | Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości | Zaloguj

"„Nie lubię zmian - oznajmił Hamfast Gamgee - kto by je lubił w moim wieku, a już zmian na gorsze ścierpieć nie mogę". „Pewnie, że co gorsze, to złe - rzekłem mu - więc ci życzę, żebyś najgorszego nie doczekał"." Gandalf, Władca Pierścieni


pokaż tylko ten wpis  Temat: Problem Aelfwine 
Autor Wiadomość
M.L.
Powiernik Pierścienia


WpisWysłany: 21-02-2004 15:43    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem

Mojej odpowiedzi ciąg dalszy. maaahahahahhhaaaaaaahahaaaaaaa

Ancestor napisał(a):
Aelfwine jest tam wspomniany w preambule do Narn i Hin Hurin, jedynie zasygnalizowanej w NO, która doczekała się publikacji dopiero w WJ. Prawdopodobnie dlatego, że NO podobnie jak Silmarillion nie było jeszcze studium rzetelnie prezentującym teksty Tolkiena (choć i tak jest zredagowane o niebo przejrzyściej od S.), ale jedynie uzupełnieniem do WP i Aelfwine pojawiający się w takim kontekście urywałby się z choinki.

Pelna zgoda. NO jest ciagle formuła pisaną przy zalożeniu, że Silmarillion jest swoistym prequelem do WP i co wiecej jest wzorcem. Stąd, karygodna przeróbka pochodznia Gil-galad (i jego imienia) w liście Gil-Galada do Tar-Meneldura, z Aldariona i Erendis.

Cytat:
Choć Christopher nie datuje wspomnianej preambuły ani w NO, ani w Aelfwine and Dirhaval (albo to ja jestem ślepy), musi nam wystarczyć przypis 1 do tego ostatniego, który pozwala nam się domyśleć orientacyjnego czasu powstania na podstawie ewolucji przydomku Turambar:
Cytat:

In the old Tale of Turambar the Gnomish form of Turambar was Turumart, and in Q Turumarth, where however it was changed to Turamarth, as it was also in QS (V.321). Turumarth here must represent a reversion to the original form.

OK, Turumarth jest alternacją w stosunku do QS, więc mamy dowód, że Preambuła powstała już w rewidowanym Silmarillionie. Właściwie było to oczywiste, z racji tego, ze znajduje się w WJ, ale Narn powstawało najwyraźniej na przestrzeni dłuższego czasu i wersja z NO jest posklejana (heh, może ktoś zna, dokładniejesze datowanie?).


Ja bym zwrócił jeszcze uwage, na związek słów Hurina do Morgotha i The Tale of Adanel, to nie wyglądami na przypadkowa zbieżność.

Cytat:
Owszem, mógł zmienić zdanie później, ale w ostatniej relatywnie kompletnej wersji Silmarilliona, na które głównie opierał się Chris w opublikowanym S, Aelfwine występuje. Więcej, występuje w identycznej formie, co w dwadzieścia lat wcześniej.


No właśnie, trudno temu zaprzeczyć, ale pojawia sie taki oto tekst:
MR, s.373 napisał(a):
What we have in the Silmarillion etc. are traditions... handed on by Men in Numenor and later in Middle-earth (arnor and Gondor); but already far back - from the first association of the Dunedain and Elf-friends with the Eldar in Beleriand - blended and confused with their own Mannish myths and cosmic ideas.


I nieco dalej:
MR, s.373 napisał(a):
The three Great Tales must be Numenórean, and derived from matter preserved in Gondor


Cytat:
Jeśli już jesteśmy przy LQ z MR, to warto wspomnieć o Laws and Customs.
Cytat:

Aelfwine is indeed associated with the work, but in an extremely puzzling way. He does not appear at all in A as that was originally written; but among various corrections and alterations made in red ball-point pen (doubtless as a preliminary to the making of the typescript) my father wrote "Aelfwine's Preamble" in the margin against the opening of the text without however marking where this preamble ended. In B the first two paragraphs are marked "Aelfwine's Preamble" and placed within ornate brackets, and this very clearly belongs with the making of the typescript, although it is by no means obvious why the opening should be thus set apart; while later in B (p. 224) there is a long observation, set within similar brackets, that ends with the words "So spoke Aelfwine" but this passage is absent in any form from A.

Więc znów tekst ewoluował w kierunku większej obecności Aelfwine!


No właśnie czy ku większej obecności, czy może ku czemuś innemu. Może innej funkcji. Tylko jakie?
Dlaczego Tolkien w pierwotnej wersji pomija Aelfwine, a potem go umieszcza. Przecież jest to sprzeczne, z ideą iż Silmarillion jest księga wiedzy z III Ery, co sugeruje chociażby Prolog do WP a jeszcze wyraźniej
Dodatek A, i sprzeczne z koncepcja Silmarillionu jako zapisu Ludzkich tradycji i mitów.

A jednak pojawia się. Mozemy powiedzieć, że to niekonsekwencja, to oczywiście możliwe, ale warto pamiętać, że Tolkien rzadko zaczynał przerabianbie opowieści od zera, nowe wersje wyrastaja z poprawek starych wersji. Mogł zapominać szczegoły (jak w problemie z -ros), ale nie rzeczy fundamentalne.
Co wiecej Laws and Customs, niewątpliwie pisane z ludzkiego punktu widzenia, odzwierciedla nowa faze spojrzenia na Elfy. W wersji A jest opowieścia z III lub nawet IV ery, potem pojawia sie Aelfwine, dlaczego? Czyżby Tolkien myślal o dwóch liniach przekazu wiedzy o dawnych dniach? Tylko po co?

Cytat:
Niezwykle ciekawie przedstawia się Akallabeth. Jego ostateczna wersja (1958 ze znakiem zapytania), wykorzystana w opublikowanym Silmarillionie (SA) jest identyczna w "około trzech piątych" z Drowing of Andune [SD: 376, PM: 142]. Co więcej spotykamy naszych starych przyjaciół Pengolodh i jego wiernego ucznia Aelfwine Język. Interesujące są komentarze Ch.T., co do ich usunięcia z SA:
PoME, The History of the Akkalabeth napisał(a):

The authentic text begins:'Of Men, Aelfwine, it said by the Eldar that they came into the world in the time of the Shadow of Morgoth...', and in SA I removed the address to Aelfwine. The Akkalabeth was conceived as a tale told by Pengolodh the Wise (as must be supposed, though he is not named) in Tol Eressea to Aelfwine of England, as becomes very explicit (in the original) at the end;


Tyle, ze w Sauron Defeated, Christiopher odwoluje sie do krótkiej notki, gdzie Tolkien juz w latach 60-tych przedstawia sprawe następująco:
The Drowning of Anadune jako Ludzką Tradycję; The Fall of Numenor jako Elfia Tradycję, a Akallabeth, jako mieszaną Dunedaińska tradycję [s.406-407].
Co więcej Akallabeth jest wspomniane w Dodatku A, co wyklucza autorstwo Aelfwine, a w wyd.I WP było wręcz napisane iż Akallabeth jest przechowywane w archiwach Gondoru.

Cytat:
Niestety nie można zawęzić datowania bardziej niż na pomiędzy 1951 a 1959 r.

Jest jeszcze kwestia Annals of Aman, gdzi Aelfwine sie pojawia, a ktore Christopher datuje na 1958, ale Annals of Aman stanowią problem i sa przykladem zmiany koncepcji w trakcie pisania. Gdyz z drugiej strony AAm jest określane jako Numenorejska tradycja. [s.64-65]

Nad jednym sie trzeba zastanowic, czy Aelfwine mial zniknąć, i czy taka byla wola Tolkiena? Czy może tylko jego funkcja w legendarium miala ulec zmianie?
_________________
ēl sīla lūmena vomentienguo wieeeeeeeeeelgachny uśmiech
---------------------------------------
For the grace, for the might of our Lord
For the home of the holy
For the faith, for the way of the sword
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email Odwiedź stronę autora

Powered by phpBB2
Copyright © tolkien.com.pl Wszystkie prawa zastrzeżone.