Forum dyskusyjne miłośników twórczości J.R.R. Tolkiena
w sieci od 11/2001
 
Gospoda(0) | Zasady Forum | FAQ | Szukaj | Kalendarz |  Zarejestruj się |  Profil | Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości | Zaloguj

Witryny zrzeszone w forum:
Hobbiton  Pod Rozbrykanym Balrogiem


"Nawet działając z dobrego serca czasem łatwo zadać cios bardziej bolesny niż cios wroga." Hurin, Silmarillion


pokaż tylko ten wpis  Temat: Chronologia Ardy 
Autor Wiadomość
Aragorn7
Przyjaciel Elfów


WpisWysłany: 16-05-2018 06:57    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem

Po zakończeniu Wojny o Pierścień - ciąg dalszy roku 3019

4 listopad Frodo przybywa do Michel Delving, gdzie z lochów uwalnia hobbitów, uwięzionych za sprzeciwianie się „nowym porządkom” i Sharkeyowi, m.in. burmistrza Willa Whitfoota, Lobelię Sackville-Baggins i Fredegara Bolgera. Do czasu nabrania sił przez Willa Whitfoot'a, Frodo zastępuje go pełniąc obowiązki burmistrza.

ROTK napisał(a):
„Sędziwy Will Whitfoot przesiedział w Lochach dłużej niż inni więźniowie, a chociaż niejednego traktowano tam gorzej niż jego, musiał porządnie odżywiać się, zanim odzyskał postawę, jaka przystoi burmistrzowi stolicy hobbitów. Na razie więc, póki Will nie nabrał odpowiedniej tuszy, zastępował go Frodo. Właściwie przeprowadził w okresie burmistrzowania jedną tylko reformę: zmniejszył liczbę szeryfów i ograniczył ich funkcję do poprzedniego stanu. Obowiązek wytępienia resztek zbirów powierzono Meriadokowi i Pippinowi, którzy też prędko wywiązali się z tego zadania. Bandy południowców, na wieść o bitwie Nad Wodą, umykały z Shire’u nie stawiając niemal oporu wojsku thana. Przed końcem roku niedobitków otoczono w lasach, a tych, którzy się poddali, odstawiono do granicy kraju.”


ok. 25 listopada Sam zaczyna zalesiać Shire, wykorzystując dar Galadrieli - ziemię z jej ogrodu, przywiezioną w zamkniętej skrzyneczce.

ROTK napisał(a):
„ Najdotkliwszą stratą było wyniszczenie drzew, bo na rozkaz Sharkeya wycięto je bez litości na całym obszarze kraju. Sam ubolewał nad tym bardziej niż nad innymi szkodami wyrządzonymi przez zbirów. Ta rana nie mogła się bowiem zagoić przed upływem długich lat i Sam myślał, że dopiero jego prawnuki zobaczą Shire takim, jaki być powinien. Wśród nawału pracy nie miał czasu na wspomnienia o przygodach wyprawy, nagle jednak pewnego dnia przypomniał sobie dar Galadrieli. Wyjął szkatułkę i pokazał ją innym Wędrowcom – bo tak ich teraz powszechnie nazywano – prosząc o radę.
- Zastanawiałem się już, kiedy wreszcie o tym pomyślisz – rzekł Frodo. – Otwórz szkatułkę.
Wypełniał ją szary pył, miękki i drobnoziarnisty, a pośrodku tkwiło w nim nasienie podobne do orzecha w srebrnej łupinie.
- Co mam z tym zrobić? – spytał Sam.
- Wybierz kawałek ziemi na pólko doświadczalne; zobaczysz, jak będą się tam rośliny czuły – rzekł Merry.
- Pani Galadriela z pewnością nie życzyłaby sobie, żebym wszystko zużył we własnym ogrodzie, skoro tylu innych hobbitów poniosło straty.
- Musisz, Samie, kierować się rozsądkiem i doświadczeniem, a tego daru użyj tak, żeby wspomógł twoją pracę i polepszył jej wyniki – powiedział Frodo. – Szkatułka jest mała, a każde ziarenko ma zapewne wielką wartość.
Sam posadził więc młode drzewka wszędzie, gdzie źli ludzie zniszczyli szczególnie piękne i kochane drzewa, i przy korzeniach każdej sadzonki umieścił w ziemi po jednym cennym pyłku z Lorien. Przemierzył cały kraj wzdłuż i wszerz pracując pilnie, lecz najtroskliwiej opiekował się Hobbitonem i sadami Nad Wodą – czego nikt nie mógł mu wziąć za złe. Gdy w końcu stwierdził, że została mu jeszcze odrobina pyłu, poszedł do Kamienia Trzech Ćwiartek, znaczącego niemal dokładnie środek Shire’u, i rozrzucił tę resztkę na cztery strony świata. Srebrny orzeszek zasadził na trawniku w Bag End,
iosna przewyższyła jego najśmielsze nadzieje. Drzewa puszczały pędy i rosły tak gwałtownie, jakby czas przyspieszył biegu i chciał w ciągu jednego roku spełnić zadania dwudziestu lat..”


3020
Według kalendarza Shire: 1420 – Rok Obfitości

13 marca w Bag End w pierwszą rocznicę ukąszenia przez Szelobę, Frodo przeżywa atak choroby spowodowany jadem pajęczycy. Pogrążonego w półśnie i majaczeniu znajduje stary Tolman Cotton.

25 marca Frodo spotyka się z Samem, lecz nic nie wspomina o chorobie. Sam przyznaje, iż planuje ożenić się z Różą Cotton. Frodo proponuje mu, by po ślubie nowożeńcy zamieszkali u niego w Bag End.

6 kwietnia na Urodzinowej Łące w Hobbitonie, miejscu pamiętnego przyjęcia Bilba, zakwita mallorn, posadzony przez Sama w listopadzie 3019 po powrocie z wyprawy.

ROTK napisał(a):
„Na urodzinowym trawniku wystrzeliło z ziemi śliczne młodziutkie drzewko; korę miało srebrną, liście podłużne, a w kwietniu okryło się złotymi kwiatami. Był to prawdziwy mallorn, który stał się przedmiotem podziwu całej okolicy”


ok. 15 kwietnia umiera Lobelia Sackville-Baggins, zostawiając w testamencie cały swój i zamordowanego syna Lotha majątek, Frodowi.

RoTK napisał(a):
„Wśród wyzwolonych była też Lobelia. Wyciągnięto ją z ciemnej i ciasnej celi, bardzo starą i okropnie wychudłą. Uparła się jednak, że wyjdzie na własnych nogach, a gdy się ukazała, wsparta na ramieniu Froda, trzymając wciąż jeszcze parasol w zaciśniętej dłoni tłum przywitał ją owacyjnie, nie szczędząc oklasków i wiwatów, tak że Lobelia wzruszyła się do łez. Po raz pierwszy pozyskała ogólną sympatię. Zmiażdżyła ją dopiero wiadomość o śmierci Lotha i nie chciała wracać do Bag End. Oddała z powrotem Frodowi jego dawną siedzibę, a sama osiadła u swoich krewnych, Bracegirdle’ów w Hardbottle.
Gdy następnej wiosny zmarła – miała bądź co bądź ponad sto lat – Frodo doznał wzruszającej niespodzianki: biedna Lobelia zostawiła mu w testamencie cały majątek swój i Lotha prosząc, by zużył go na wsparcie dla hobbitów poszkodowanych w czasie powszechnych zamieszek. Tak się zakończyła stara rodzinna waśń.”


1 maja
ślub Sama Gamgee i Róży Cotton. Młoda para zamieszkuje w Bag End, u Froda.

W trakcie 3020 roku Faramir, Książę Ithilien poślubia Éowynę w Edoras. Od tego czasu Éowyna zamieszkała z Faramirem w Emyn Arnen, w prowincji Ithilien.
Frodo uzupełnia notatki i prywatny diariusz Bilba, ofiarowany mu w prezencie 4.10.3019 na pożegnanie w Rivendell o własną relację z „Wojny o Pierścień”, stanowiąca potem czwarty tom Czerwonej Księgi.


ok. 1 lipiec Mid-year's Day/Dzień Środka Roku podczas Wolnego Jarmarku w Michel Delving Frodo składa urząd burmistrza, który obejmuje z powrotem Will Whitfoot.

22 września dzień sto trzydziestych urodzin Bilba i pięćdziesiątych drugich Froda.

6 października nawrót choroby Froda, który choruje od rany zadanej dwa lata wcześniej nożem Morgulu na Wichrowym Czubie. Następnego dnia wraca jednak do zdrowia.

3021
Według kalendarza Shire 1421: Ostatni rok Trzeciej Ery

13 marca Frodo znowu choruje w drugą rocznicę ukąszenia przez Szelobę.

24 marca ostatni dzień 3 Ery wg kalendarza Gondoru.

25 marca narodziny Elanor Pięknej, pierwszego dziecka Róży i Sama. Zapamiętano ją jako „Piękną” z powodu wielkiego wdzięku; powiadano, że wygląda bardziej na dziecię elfów niż hobbistów. Miała złote włosy, co było wielką rzadkością w Shire. Ale dwie następne córki Samwise’a również posiadały złote loki, jak wiele dzieci urodzonych w tym czasie.
W gondorskich kronikach dzień ten zostaje później uznany za początek Czwartej Ery, zgodnie z Nową Rachubą.

W trakcie 3021 roku -- Lothíriel, córka Księcia Imrahila z Dol Amroth, poślubia Éomera, Króla Rohanu.
Frodo kończy uzupełnianie notatek Bilba, ofiarowanych mu w prezencie
4.10.3019 na pożegnanie w Rivendell o własną relację z „Wojny o Pierścień”, stanowiąca potem czwarty tom Czerwonej Księgi.


21 września Frodo i Sam o poranku wyjeżdżają z Bag End i ruszają na południe. Na noc zatrzymują się na Zielonych Wzgórzach.

22 września dzień sto trzydziestych pierwszych urodzin Bilba i pięćdziesiątych trzecich Froda. Bilbo zostaje najdłużej żyjącym hobbitem w historii.
Frodo i Sam kontynuują podróż, wieczorem docierają do miejsca w którym po raz pierwszy ujrzeli Czarnego Jeźdźca. W Leśnym Zakątku/Woody End spotykają orszaki Powierników Pierścieni – Elronda i Galadrieli. Towarzyszy im m.in. Gildor oraz Bilbo. Wszyscy ruszają w Ostatnią Wyprawę do Szarych Przystani, nocą przejeżdżając przez Shire

29 września Powiernicy Pierścieni docierają do Szarych Przystani, gdzie spotykają Gandalfa, czekającego na nich. W ostatniej chwili przyjeżdżają Merry i Pippin. Merry, Pippin i Sam żegnają się z Frodem, który wraz z Bilbem, Powiernikami Trzech Pierścieni: Gandalfem, Elrondem i Galadrielą oraz innymi elfami, wsiada na statek i odpływa na Zachód. Elfy zabierają ze sobą na Zachód palantir z Wieży Elostirion w Emyn Beraid/Wieżowych Wzgórzach, który jako jedyny z siedmiu był nakierowany na Zachód – na Wieżę w Avallonë, i nie komunikował się z pozostałymi sześcioma w Śródziemiu. Na ten czas w Śródziemiu były już tylko dwa palantiry: ten z Orthancu od Sarumana przejęty przez Aragorna, oraz z Minas Anor używany przez Denethora, którego później również używał Król Aragorn II, jednak tylko człowiek o bardzo silnej woli mógł coś w nim zobaczyć, reszta widziała tylko płonące ręce Denethora.
Sam, Merry i Pippin ruszają w drogę powrotną do Shire’u.

LOTR – Dodatek „Uwagi dotyczące kronik Shire” napisał(a):
Największe z tych zbiorów prawdopodobnie mieściły się w Undertowers, w Wielkich Smialach i w Brandy Hall. Niniejsza relacja o zdarzeniach końca Trzeciej Ery została zaczerpnięta głównie z Czerwonej Księgi Marchii Zachodniej, najważniejszego źródła historii Wojny o Pierścień. Tytuł tej księgi bierze się stąd, że przez długi czas przechowywana była w Undertowers, rodowej siedzibie Fairbairnów, strażników Marchii Zachodniej.
Pierwotnie stanowiła ona prywatny diariusz Bilba, zabrany do Rivendell. Frodo przywiózł ją później do Shire, wraz z wieloma luźnymi kartkami notatek, i w latach 1420-1421 uzupełnił własną relacją z Wojny. Wraz z nią, prawdopodobnie w jednej czerwonej szkatule, przechowywane były trzy obszerne tomy, oprawione w czerwoną skórę, które Bilbo dał mu w pożegnalnym prezencie. Do tych czterech tomów w Marchii Zachodniej dodano piąty, zawierający komentarze, drzewa genealogiczne i różne inne sprawy dotyczące hobbickich członków Drużyny Pierścienia.
Oryginał Czerwonej Księgi nie zachował się, ale sporządzono wiele kopii, zwłaszcza pierwszego tomu, na użytek potomków dzieci pana Samwise. Najważniejsza kopia ma inną historię. Była przechowywana w Wielkich Smialach, lecz sporządzono ją w Gondorze, prawdopodobnie na prośbę prawnuka Peregrina, w 1592 roku Shire (172 Czwartej Ery). Skryba z południa dołączył następującą adnotację: „Findegil, Pisarz Królewski, ukończył tę pracę w 172 roku. Jest to wierna pod każdym względem kopia Księgi Thaina z Minas Tirith, będącej sporządzonym na zamówienie króla Elessara odpisem Czerwonej Księgi Perianów i przywiezionej mu przez thaina Peregrina, kiedy zawitał do Gondoru w 64 roku Czwartej Ery”.
Księga Thaina była więc pierwszą kopią Czerwonej Księgi i zawierała wiele informacji, które później zostały pominięte lub zaginęły. W Minas Tirith dodano wiele uwag oraz wprowadzono wiele poprawek, dotyczących zwłaszcza nazw, słów i cytatów w języku elfów; zostały też dołączone skrócone wersje tych części Opowieści o Aragornie i Arwenie, które nie dotyczyły Wojny. Pełna opowieść została spisana przez Barahira, wnuka Namiestnika Faramira, jakiś czas po śmierci króla. Ale najważniejszą cechą kopii Findegila jest to, że zawiera całość Przekładów z elfickiego Bilba. To trzytomowe dzieło, cenione z uwagi na umiejętności pisarskie autora i jego znajomość tematu, powstało w latach 1403-1418 w Rivendell, gdzie Bilbo korzystał ze wszelkich dostępnych tam źródeł, zarówno ustnych, jak pisanych. Ponieważ jednak Frodo niewiele korzystał z tej pracy, gdyż prawie wyłącznie dotyczy ona Dawnych Dni, nie ma potrzeby tutaj jej opisywać.


Koniec Trzeciej, początek Czwartej Ery.
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość

Powered by phpBB2
Copyright © tolkien.com.pl Wszystkie prawa zastrzeżone.