Forum dyskusyjne miłośników twórczości J.R.R. Tolkiena
w sieci od 11/2001
 
Gospoda(0) | Zasady Forum | FAQ | Szukaj | Kalendarz |  Zarejestruj się |  Profil | Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości | Zaloguj

Witryny zrzeszone w forum:
Hobbiton  Pod Rozbrykanym Balrogiem


"(...)rada to niebezpieczny podarunek, nawet między Mędrcami, a każda może poniewczasie okazać się zła." Gildor, Władca Pierścieni


pokaż tylko ten wpis  Temat: Chronologia Ardy 
Autor Wiadomość
Aragorn7
Przyjaciel Elfów


WpisWysłany: 28-04-2018 19:23    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem

21 sierpień wędrowcy opuszczają Helmowy Jar i wyruszają do Isengardu.

22 sierpień Orszak przybywa do Isengardu, gdzie gospodarują entowie. Drzewiec mówi Gandalfowi, że wypuścił z Orthanku Sarumana i Grimę. Elessar oddaje dolinę i wieżę Orthank we władanie i pod opiekę entom. Klucze do Orthanku Żwawiec oddaje Elessarowi. Drzewiec zaprasza do zwiedzania Fangornu, na co przystaje Legolas i Gimli. W ten sposób rozwiązuje się Drużyna Pierścienia. Pożegnania entów z Galadrielą i Celebornem i pozostałymi. Reszta wyrusza w drogę i o zachodzie słońca przed Bramą Rohanu, pożegnanie Aragorna z hobbitami i Gandalfem oraz Galadrielą, Celebornem i resztą elfów, którzy kierują się ku Isenie i potem przez Dunland na północ.

28 sierpień wędrowcy w drodze na północ, w Dunlandzie spotykają Sarumana z Grimą. Saruman kieruje się ku Shire. Gandalf, czterech hobbitów wraz z Elrondem i resztą jadą do Rivendell by spotkać się z Bilbem.

6 wrzesień
Popas u stóp gór Morii. Orszaki Elronda, Celeborna i Galadrieli, z którymi wędrują Frodo, Sam, Merry, Pippin i Gandalf Biały, zatrzymują się w Eregionie, opodal zachodnich wrót Morii. Przez tydzień obozują w jednym miejscu, rozmawiają i wspominają stare czasy – za pomocą myśli ( prawdopodobnie używają Ósanwe), Celeborn, Galadriel i elfy z Lórien mają potem zamiar podróżować do Lothlórien przez Przełęcz Czerwonego Rogu.

WP napisał(a):
Zostali tu przez cały tydzień, zbliżała się bowiem godzina nowego rozstania, przed którym wzdrygały się serca. Wkrótce Celeborn i Galadriela, wraz ze swą świtą, mieli skręcić na zachód i przez Przełęcz Czerwonego Rogu, a dalej Schodami Dimrilla zejść nad Srebrną Żyłę, dążąc do własnego kraju. Nadłożyli sporo drogi, ponieważ mieli sobie wiele do opowiedzenia z Gandalfem i Elrondem; nawet teraz ociągali się jeszcze, spędzając dni na rozmowach z przyjaciółmi. Często do późna w noc, gdy hobbici spali już smacznie, tamci czuwali pod gwiazdami wspominając dawne, minione czasy, wszystkie swoje trudy i radości, albo też naradzając się nad przyszłością nowego wieku. Przechodzień, który by ich przypadkiem zaskoczył, niewiele by zobaczył i usłyszał; wydaliby mu się szarymi postaciami wykutymi w kamieniu, pomnikami zapomnianych spraw, porzuconymi w wyludnionej już krainie. Nie uciekali się bowiem w rozmowie do gestów ani słów, lecz czytali wzajem w swych umysłach, tylko błyszczące oczy poruszały się i rozbłyskiwały do wtóru przepływających myśli.


13 wrzesień Celeborn, Galadriela i elfy z Lórien żegnają się z Gandalfem, hobbitami oraz Elrondem i odchodzą. Pozostali ruszają do Rivendell.

21 wrzesień Gandalf, Elrond i hobbici przybywają do Rivendell.

22 wrzesień Sto dwudzieste dziewiąte urodziny Bilba i pięćdziesiąte pierwsze Froda. Saruman zjawia się w Shire, przybiera imię Sharkey, które już wcześniej używał w Isengardzie i rozpoczyna proces destrukcji Shire posługując się zbójami/ruffians – ludźmi dunlandzkiego pochodzenia.

NO, Hunt for a ring napisał(a):
"Saruman lubił zwiększać zasięg swych wpływów, zwłaszcza są terenach tradycyjnie związanych z Gandalfem. Pieniądze, którymi płacił za ziele, stawiały go w pozycji uprzywilejowanej, dawały mu niejaką władzę nad pewnymi kręgami hobbitów, przede wszystkim nad rodem Bracegirdlów, posiadającym liczne plantacje, oraz nad Bagginsami z Sackville. Zyskiwał też coraz większą pewność, że Gandalf dostrzegł jakiś związek Shire'u z Pierścieniem. Wskazywała na to straż wystawiona wokół całej krainy. Tak i Saruman zaczął gromadzić szczegółowe informacje o Shirze, o najważniejszych tu osobistościach i rodach, o drogach i tym podobnych rzeczach. W samym Shirze wykorzystywał do tego hobbitów opłacanych przez Bracegirdlów oraz Bagginsów z Sackville, ponadto w charakterze jego szpiegów działali także ludzie, Dunlandczycy z pochodzenia. Gdy Gandalf odmówił współpracy, Saruman zdwoił wysiłki. Strażnicy, choć podejrzliwi, nie bronili jednak sługom Sarumana dostępu, nie Otrzymawszy od Gandalfa żadnej wiadomości ni ostrzeżenia, a w dniu gdy Mithrandir wyruszał do Isengardu, Saruman był wciąż uznawany za sprzymierzeńca." …
"Zauważywszy wszakże, że Gandalf uważa Shire za warte odwiedzania, Saruman zajrzał tam osobiście, potajemnie jednak i pod przebraniem. Przemierzył kraj wzdłuż i wszerz, sprawdził, dokąd biegnie która droga, jak co wygląda, aż uznał, że wie już wszystko, co o Shirze wiedzieć można. Ale nawet wówczas, gdy nie widział już żadnego sensu ni pożytku w dalszej eksploracji, wciąż wysyłał tam szpiegów i podwładnych, by krążyli po kraju i mieli oko na tegoż granice. "
"Z czasem Saruman zaprzestał osobistych wypraw do Shire'u, dotarło doń bowiem, że jego postać nie uchodziła bystrym oczom niziołków. Niektórzy, widząc starca w szarej lub rdzawej szacie, przekradającego się przez las czy mijającego wioski o zmroku, brali go za Gandalfa.
Saruman nie zawitał już więcej w Shirze, obawiając się płotek mogących przecież dojść do uszu Gandalfa. "


3 październik Sam i Frodo zgadzają się, iż należy opuścić Rivendell i wracać do Shire.

4 październik Frodo, podczas rozmowy z Elrondem, postanawia, iż wyjedzie z przyjaciółmi następnego dnia. Gandalf Biały oznajmia mu, że będzie im towarzyszył co najmniej do Bree. Wieczorem Frodo, Sam, Merry i Pippin żegnają się z Bilbem. Sędziwy hobbit obdarza ich różnymi upominkami, przekazuje także Frodowi napisane przez siebie książki oraz liczne notatki, stanowiące później po uporządkowaniu pierwsze trzy tomy ( z pięciu) Czerwonej Księgi.

5 październik hobbici i Gandalf opuszczają Rivendell, żegnani przez Elronda i jego domowników i powoli podróżują na zachód do Bree.

6 październik Wędrowcy przeprawiają się przez bród Bruinen, Frodo odczuwa nawrót bólu w ranie, otrzymanej rok wcześniej z rąk Wodza Nazgûli.

7 październik wieczorem ból w ranie Froda ustępuje. Przez następne dni przyjaciele powoli jadą gościńcem, często odpoczywając po drodze i ciesząc się piękną pogodą.

ok 22 października Grima Smoczy Język zabija Wodza, czyli Lotho Sackville-Bagginsa we śnie, po czym grzebie go lub nawet zjada. ( data wyznaczona na podstawie słów starego Farmera Cottona, z drugiego listopada)
Tu też znalazłem rozbieżność w tłumaczeniu p. Skibniewskiej z oryginałem, co troszkę zmienia sens i dlatego mogłem wyznaczyć datę.

WP napisał(a):
„Ilu zbirów jest w pobliżu? - Trudno powiedzieć – rzekł Cotton. – Kręcą się wciąż, to przychodzą, to odchodzą. Około pół setki w tej ich budzie przy drodze do Hobbitonu; stamtąd rozłażą się po okolicy kradnąc czy też, jak to nazywają, „rekwirując”. Ale zwykle co najmniej dwudziestu trzyma się przy naczelniku, bo tak Wodza tytułują. Wódz mieszka czy też mieszkał w Bag End, ale ostatnio wcale się nie pokazuje. Nikt od paru już tygodni go nie widział. Co prawda jego Ludzie nie dopuszczają nikogo w pobliże tej siedziby.”


Natomiast w oryginale
Cytat:
'Still there's seldom less than a score [of ruffians] round the Boss, as they names him. He's at Bag End, or was; but he don't go outside the rounds now. No one's seen him at all, in fact, for a week or two; but the Men don't let no one go near.'


i cytat na temat sposobu śmierci:
WP napisał(a):
„- A więc ja powiem – rzekł Saruman. – Smoczy Język zabił waszego Wodza, biednego malca, poczciwego naczelnika. Prawda, Smoku? Zadźgałeś go śpiącego, jak przypuszczam. I pochowałeś, mam nadzieję; chociaż nie wiem, bo Smok był ostatnio bardzo zgłodniały.”


około 23 października o zmroku, w trakcie podróży, wędrowcy mijają Wichrowy Czub. Frodo nakłania ich do przyspieszenia jazdy, nie chcąc nawet patrzeć na wzgórze. Nocą następuje pogorszenie pogody, zaczyna padać deszcz i wiać ostry wiatr.

28 październik wieczorem Wędrowcy docierają do Bree i zatrzymują się w gospodzie „Pod Rozbrykanym Kucykiem”. Po kolacji, do późna rozmawiają z Barlimanem Butterburem. Opowiadają mu o wydarzeniach na południu i upadku Saurona, zaś gospodarz relacjonuje im przebieg zadrażnień i starć z włóczęgami, do jakich doszło w przeciągu roku. Okazuje się też, iż Bill, kucyk puszczony wolno przez Drużynę Pierścienia u wejścia do Morii, szczęśliwie dotarł do Bree.

29 październik przyjaciele cały dzień spędzają w gospodzie. Wieczorem spotykają się z licznymi mieszkańcami miasteczka i opowiadają im o swoich przygodach.

30 październik wczesnym rankiem wędrowcy opuszczają Bree, serdecznie żegnani przez mieszkańców. Zabierają ze sobą Billa i jadą prosto w stronę Shire’u. Przy Kurhanach Gandalf żegna się z hobbitami, po czym rusza odwiedzić Toma Bombadila. Czterej przyjaciele po zmroku docierają do mostu na Brandywinie, który okazuje się zamknięty. Rozpoznani przez hobbitów, dowiadują się, że Lotho rządzi w Shire, ogłosiwszy się Wodzem ( w tym czasie już co prawda nie żyje, ale nikt o tym jeszcze nie wie, za wyjątkiem zabójcy). Merry zmusza Billa Ferny’ego, niegodziwca wygnanego z Bree, do otwarcia bramy i przepędza go. Przyjaciele na noc zatrzymują się w kordegardzie strażników, pokrótce dowiadując się od nich o nowych porządkach.

1 listopad Frodo, Sam, Merry i Pippin ruszają do Hobbitonu i Bag End. Wieczorem zatrzymują się w Żabiej Łące/Frogmorton, gdzie grupa szeryfów Wodza Lotha bezskutecznie próbuje ich aresztować. Na noc wędrowcy zatrzymują się w domu szeryfów.

2 listopad rankiem Frodo z towarzyszami rusza w dalszą drogę. Jadą wierzchem, a z nimi podąża pieszo grupa szeryfów, która próbuje ich eskortować do siedziby Wodza. Przy Kamieniu Trzech Ćwiartek, wymęczeni długim marszem „stróżowie porządku” dają za wygraną, a Wędrowcy kontynuują podróż, ze zdumieniem obserwując zdewastowaną okolicę. O zachodzie słońca docierają do osady Nad Wodą/Bywater, skąd przepędzają kilku zbójów Sharkeya, który w praktyce przejął władzę w Shire, narzucając swoją wolę Lothowi. Po krótkiej naradzie przyjaciele postanawiają poderwać hobbitów do walki. Merry dmie w Róg Marchii, wzywając okolicznych mieszkańców, którzy chętnie przyłączają się do wędrowców. Pippin rusza do Tukonu, siedziby swojej rodziny, by sprowadzić stamtąd pomoc. Dwudziestka zbirów Sharkeya wkracza do Nad Wodą i próbuje rozpędzić hobbitów. Ich przywódca ginie od strzał mieszkańców, a reszta poddaje się. Frodo z przyjaciółmi spędza nocy u rodziny Cottonów, od starego Tolmana i Hamfasta Gamgee dowiadują się dokładnie co podczas ich nieobecności wydarzyło się w Shire.

3 listopad rankiem do Nad Wodą docierają wieści od Tuków – than Paladin, ojciec Pippina, przepędza zbójów z południa kraju. Gościńcem do osady zbliża się setka ludzi Sharkeya, jednak Peregrin dołącza do przyjaciół przed nimi, prowadząc znaczny oddział.

Bitwa Nad Wodą/Bywater: hobbici pokonują bandę podwładnych Sharkeya.
Po starciu czterej przyjaciele, wraz z grupą ochotników, ruszają do zdewastowanego Hobbitonu. W opustoszałym i zniszczonym Bag End spotykają Sarumana, który ukrywał się do tej pory pod mianem Sharkeya, oraz jego niewolnika, Grímę. Frodo nakazuje mu opuścić kraj hobbitów, a upadły Czarodziej próbuje pchnąć go nożem. Mimo to Baggins nie pozwala go zabić, a Grímie proponuje zostanie na jakiś czas w Shire i pójście wolno własną drogą. Wówczas Saruman ujawnia, iż Gadzi Język zamordował na jego polecenie Lotha. Rozwścieczony poniżającym traktowaniem, Gríma zabija swojego pana, lecz sam ginie od strzał hobbitów, gdy próbuje uciec.
Koniec Wojny o Pierścień.

Niżej Bitwa pod Bywater/Nad Wodą – mapka by Karen Wynn Fonstad

Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.




Z wiki
Gdy Frodo Baggins, Sam Gamgee, Merry Brandybuck i Pippin Tuk powrócili do Shire’u, udało im się wzniecić powstanie przeciwko zbirom niejakiego Sharkey’a, którzy opanowali cały kraj hobbitów, choć początkowo tylko działali w imieniu Lotha Sackville’a-Bagginsa, usiłującego samozwańczo przejąć rządy w Shire. Około setki zbójów[4], zbrojnych zapewne głównie w pałki i noże, zostało wysłanych by stłumić ten bunt (przynajmniej część z nich była półorkami). Maszerowali oni Wschodnim Gościńcem w kierunku miejscowości Nad Wodą. By im się przeciwstawić, Merry zebrał około 300 hobbitów, w tym setkę przyprowadzoną z Tukonu przez Pippina[3]. Hobbici urządzili zasadzkę, co przyszło im tym łatwiej, że przeciwnicy nie zachowywali żadnej ostrożności.
Bitwa
Banda skręciła z traktu na drogę prowadzącą do Nad Wody, która biegła pomiędzy dwoma wysokimi skarpami, porośniętymi u szczytu żywopłotem. Wkrótce ludzie Sharkey’a natknęli się na barykadę, a gdy się zatrzymali, część hobbitów uniemożliwiła im odwrót, tarasując drogę kilkoma wozami. W tym samym momencie, na skarpach, zza żywopłotu wyłoniła się reszta hobbitów, zbrojnych głównie w łuki i topory. Merry wezwał bandę do poddania się, ale większość zbójów rzuciła się do walki. Około dwudziestu zaatakowało wozy blokujące drogę od tyłu. Hobbici zabili sześciu z nich, ale reszcie udało się przedrzeć i w rozsypce rzucili się oni do ucieczki. Zostali jednak w większości wyłapani przez okolicznych hobbitów.
Tymczasem reszta bandy zaciekle atakowała drugą barykadę i skarpy, chcąc raczej zabić jak najwięcej przeciwników niż uciec. Wielu z nich zginęło, ale części najbardziej zawziętych udało się wedrzeć na zachodni stok. Sytuacja była ciężka, ale do walki włączyli się Merry i Pippin. Gdy Merry zabił przywódcę zbójów, wielkiego dzikiego wielkoluda, podobnego do olbrzymiego orka[8], reszta się poddała. Ostatecznie więc bitwa skończyła się zwycięstwem hobbitów. Spośród nich zginęło dziewiętnastu, trzydziestu było rannych[5]. W walce zostało zabitych około siedemdziesięciu ludzi Sharkey’a[6], resztę pojmano, a tylko nielicznym udało się zbiec.


Bitwa Nad Wodą była pierwszą i ostatnią batalią jaką stoczono w granicach Shire’u od czasu bitwy na Zielonych Polach (2747 rok Trzeciej Ery)[9]. Wielce wsławili się w niej Merry i Pippin. Frodo również brał w niej udział, ale nie walczył, tylko powstrzymywał wzburzonych hobbitów przed zabiciem pojmanych zbirów.
Bitwę Nad Wodą uznano za ostatnią batalię Wojny o Pierścień.


Ostatnio zmieniony przez Aragorn7 dnia 04-05-2018 07:39, w całości zmieniany 4 razy
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość

Powered by phpBB2
Copyright © tolkien.com.pl Wszystkie prawa zastrzeżone.