Forum dyskusyjne miłośników twórczości J.R.R. Tolkiena
w sieci od 11/2001
 
Gospoda(0) | Zasady Forum | FAQ | Szukaj | Kalendarz |  Zarejestruj się |  Profil | Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości | Zaloguj

"Tuor stanął na szczycie skały i rozłożył szeroko ramiona. Jego serce wypełniła ogromna tęsknota, powiadają, że był on pierwszym z Ludzi, który dotarł do Wielkiego Morza i nikt, poza samymi Eldarami nie czuł na widok jego fal głębszej tęsknoty." , Niedokończone Opowieści


pokaż tylko ten wpis  Temat: Chronologia Ardy 
Autor Wiadomość
Aragorn7
Przyjaciel Elfów


WpisWysłany: 13-04-2018 20:51    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem

Dyskusja o Shire w osobnym wątku - http://forum.tolkien.com.pl/viewtopic.php?p=141170

Dalszy ciąg chronologii:

8 maj Éomer i Éowyna wraz z synami Elronda opuszczają Minas Tirith, wyruszając do Rohanu by przygotować pogrzeb Théodena i przywrócić porządek na swoich terenach. Członkowie Drużyny Pierścienia przebywają nadal w Minas Tirith. W ten i następne dni rozmawiają z Gandalfem, który opowiada im o różnych wydarzeniach z przeszłości m.in. o swoim udziale w przygotowaniu wyprawy Thorina do Ereboru.

20 maj Elrond i Arwena przybywają do Lórien, gdzie zostają przez tydzień.

27 maj Arwena i Elrond wraz z orszakiem oraz Galadrielą i Celebornem opuszczają Lórien i kontynuują podróż do Minas Tirith.

14 czerwiec Synowie Elronda: Elrohir i Elladan spotykają się ze świtą ojca i siostry/Arweny i razem z nimi udają się do Edoras.

16 czerwiec Arwena ze swoją świtą, Elrondem, Elrohirem, Elladanem, Galadrielą, Celebornem, Glorfindelem, Erestorem oraz domownikami dworu Rivendell wyrusza z Edoras do Minas Tirith.

25 czerwiec o świcie Elessar idąc z Gandalfem Ścieżką Królów na górę Mindolluinę, znajduje pęd Białego Drzewa Gondoru, zanosi do miasta i zasadza go na Placu Wodotrysku w Minas Tirith.

WP napisał(a):
Aragorn odwrócił się i spojrzał na kamieniste zbocze opadające spod granicy śniegów. Wśród martwoty jedna jedyna istota była tutaj żywa. Wspiął się ku niej. Na samym skraju śniegu wyrastało na trzy stopy w górę młodziutkie drzewko. Już wypuściło świeże liście, podłużne, kształtne, ciemne z wierzchu, a srebrne od spodu; na smukłej koronie rozkwitł bukiecik kwiatów, których białe płatki miały blask śniegu w słońcu.
- Ye! Utuvienyes! – wykrzyknął Aragorn. – Znalazłem! Oto latorośl najstarszego z drzew! Skąd się tu wzięła? Nie ma chyba jeszcze siedmiu lat. Gandalf podszedł, przyjrzał się drzewku i rzekł:
- Tak, to latorośl z rodu Nimloth Pięknej z nasienia Galathiliona, z owocu Telperiona o wielu imionach, najstarszego z drzew świata. Któż zgadnie, skąd się wzięło, gdy nadeszła ta godzina? Ale to jest miejsce prastare i uświęcone, zapewne ktoś zasiał tutaj ziarno, zanim zabrakło królów i zanim Białe Drzewo zwiędło. Chociaż bowiem owoc jego rzadko, jak mówią, dojrzewa, lecz ziarno zachowuje utajone życie przez wiele lat i nigdy nie można przewidzieć, kiedy się zbudzi i ożyje. Pamiętaj o tym. Ilekroć owoc jakiś dojrzeje, trzeba posiać ziarno, aby ród nie wymarł. To nasienie przetrwało ukryte wśród gór, podobnie jak potomkowie Elendila na pustkowiach północy. Ale ród Nimloth starszy jest niźli twój, królu Elessarze!
Aragorn ostrożnie ujął drzewko ręką i okazało się, że ledwie trzymało się ziemi, bo dało mu się z niej wyciągnąć lekko i bez szkody; król zaniósł je do grodu. Wykopano zwiędłe drzewo, ale z całym szacunkiem; nie spalono go, lecz złożono na spoczynek w ciszy Rath Dinen. Aragorn posadził na Placu Wodotrysku młode drzewko, które szybko i zdrowo zaczęło się tu rozrastać, a w czerwcu okryło się kwiatem.


Ale jest tu niezgodność co do daty, gdyż:

The Lord of the Rings: A Reader's Companion, by Wayne G Hammond and Christina Scull, Book 6, Ch 5, The Steward and the King napisał(a):
The Tale of Years gives the date of the finding of the White Tree as 25 June 3019, but that date is inconsistent with the narrative:
'and when the month of June entered in it was laden with blossom. [paragraph:] The sign has been given... and the day is not far off.' — Here the narrative cannot be reconciled with The Tale of Years. By itself, the former makes perfect sense: Aragorn finds the tree in May, at some time after 8 May when the Riders of Rohan left Minas Tirith, and before 'the month of June entered in'; the Tree flowers around the beginning of June, evidently the 'sign' Aragorn refers to; and Arwen enters the City on 'the day before Midsummer'.... In that sequence the gap of time between the 'sign' and Arwen's arrival is four weeks, arguably 'not far off' to Aragorn, who has waited to marry Arwen for nearly forty years. But according to The Tale of Years, Aragorn did not find the Tree until 25 June, only six days before Arwen's arrival. If that date is correct, then 'when the month of June entered in' must be an error, the Tree blossoms in an impossibly short period of time, and Arwen appears at Minas Tirith almost before Aragorn sets his watchers on the walls.


ok. 30 czerwiec 1 Lithe
– orszak Arweny przybywa do Miasta.

ok. 1 lipiec
Mid-year's Day/Dzień Środka Roku - Zaślubiny Króla Elessara i Arweny Undómiel, było to czwarte w historii mieszane małżeństwo człowieka i elfa: Beren i Lúthien, Tuor i Idril, Imrazôr i Mithrellas

15 lipiec Arwena ofiarowuje Frodo biały klejnot lśniący na srebrnym łańcuszku jak gwiazda oraz przywilej elfów - miejsce na statku odpływającym z Szarych Przystani za Morze, gdyż sama zgodnie z przyznanym przywilejem zstępnym Eärendila i Elwingi wybiera los śmiertelnego człowieka .

WP napisał(a):
Ja mam dla ciebie dar – powiedziała Arwena. – Jestem przecież córką Elronda. Nie odjadę z nim, gdy będzie udawał się do Szarej Przystani, ja bowiem wybrałam tak jak ongi Luthien los słodki i gorzki zarazem. Odstępuję ci moje miejsce, powierniku Pierścienia; gdy wybije twoja godzina, będziesz mógł – jeśli zechcesz – odpłynąć z elfami za Morze. Jeżeli cię będą jeszcze bolały stare rany i zaciąży pamięć tego, coś dźwigał, wolno ci odejść na daleki zachód, po ukojenie bólu i znużenia. A to noś na pamiątkę Kamienia Elfów i Gwiazdy Wieczornej, z którymi cię życie związało.
To mówiąc zawiesiła mu na szyi zdjęty z własnej piersi biały klejnot lśniący na srebrnym łańcuszku jak gwiazda.
- W tym znajdziesz obronę, ilekroć cię nękać będzie wspomnienie strachu i ciemności – rzekła.


18 lipiec Éomer po uporządkowaniu spraw administracyjnych w Rohanie, na czele éoredu najznakomitszych rycerzy Rohanu powraca do Minas Tirith by przewieźć szczątki swego wuja, Théodena, do Rohanu.

19 lipiec z Minas Tirith wyruszają jeźdźcy, poprzedzający orszak pogrzebowy Théodena.

22 lipiec Orszak pogrzebowy króla Théodena wyrusza z Minas Tirith do Edoras. W ostatniej drodze monarchy towarzyszą mu Elessar i Arwena, Celeborn i Galadriela oraz Elrond ze świtą elfów, członkowie Drużyny Pierścienia i przedstawiciele najszlachetniejszych rodów Gondoru.

ok. 24 lipiec Elessar daruje las Drúadan we władanie Ghanowi-buri-ghanowi i jego ludowi.

WP napisał(a):
Bez pośpiechu, spokojnie minęli Anorien i zatrzymali się pod Szarym Lasem u stóp Amon Din; słyszeli tu wśród gór dudnienie bębnów, lecz nie zobaczyli żywego ducha. Aragorn kazał zadąć w trąby; heroldowie zakrzyknęli:
- Słuchajcie! Przybył król Elessar! Oddaje lasy Druadanu w wieczyste władanie Ghanowi-buri-ghanowi i ludowi jego! Noga żadnego człowieka nie postanie odtąd na tej ziemi bez pozwolenia Ghan-buri-ghana i jego ludu!
Bębny zagrały głośniej i umilkły

Sauron Defeated — The End of the Third Age, HoME Vol 9, Ch 7, Many Partings napisał(a):
[They] came to the Grey Wood under Amon Dîn. And there beside the road in the shadow of the trees stood Ghan of the Wild Woods and two of his headmen beside him, and they were clad all in garments of green leaves to do honour to the king. For Ghân-buri-Ghân said: 'He was great king; he drove away dark with bright iron. And now men of Stonehouses have king, he will not let dark come back.' And he and his headmen laid their foreheads upon Aragorn's feet; and he bade them rise up, and he blessed them, and gave them the Forest of Drúadan to be their own, so that no man should ever enter it without their leave. Then they bowed and vanished into the trees.


7 sierpień Orszak pogrzebowy Théodena przybywa do Edoras, stolicy Rohanu.

10 sierpień Uroczystości pogrzebowe króla Théodena.

13 sierpień święto w Złotym Dworze ku czci zmarłego króla Théodena, Éomer zostaje formalnie Królem Rohanu. Zaręczyny księcia Ithilien Faramira z księżniczką Rohanu Éowyną. Éomer mianuje Erkenbranda marszałkiem Zachodniej Marchii, a Elfhelma marszałkiem Wschodniej Marchii.

NO napisał(a):
„po pogrzebie Theodena, Eomer zaprowadził porządek w królestwie, uczynił Erkenbranda marszałkiem Zachodniej Marchii, a Elfhelma marszałkiem Wschodniej Marchii, wprowadzając te równoważne tytuły na miejsce określeń: drugi i trzeci marszałek, przez co nie mogło już być mowy o jakiejkolwiek podległości. Na wypadek czasu wojny stworzono nowe stanowisko wicekróla, który rządził królestwem, gdy władca wyprawiał się w pole wraz z armią, lubo przejmował komendę nad uszykowanym wojskiem, jeśli król z jakiegoś powodu zostawał w pałacu.”


14 sierpień Goście opuszczają dwór króla Éomera w Edoras: Aragorn i rycerze Gondoru, elfy z Lorien i ród Elronda z Rivendell, Legolas, Gimli oraz hobbici. Faramir, książę Imrahil oraz Arwena zostają w Edoras. W górach, bez świadków, Arwena po raz ostatni rozmawia ze swym ojcem Elrondem i żegna się z nim oraz z braćmi. Éowyna i Éomer ofiarowują Merry’emu Róg Marchii.

15 sierpień Drzewiec pozwala Sarumanowi wyjść z wieży Orthank i opuścić wolno Isengard. Upadłemu czarodziejowi towarzyszy Grima, razem ruszają do Eriadoru.

18 sierpień Elessar, Gandalf, hobbici, Galadriela, Celeborn, Legolas, Gimli i reszta orszaku przybywają do Helmowego Jaru, gdzie spędzają dwa dni. Legolas dotrzymuje obietnicy i zwiedzają z Gimli'm Błyszczące Pieczary/Glittering Caves/Aglarond.

Błyszczące Pieczary lub w sindarinie Aglarond – system połączonych jaskiń, pieczar, korytarzy, tuneli i skalnych schodów w Ered Nimrais/White Mountains, za doliną Helm's Deep/Helmowym Jarem. Z jaskiń wypływał mały strumień – Deeping-stream, który stanowił również źródło wody.
Aglarond został odkryty i eksplorowany przez Numenorejczyków już w II Erze .

Silmarillion napisał(a):
„Isildura i Anariona burza pchnęła dalej na południe, aż w końcu okręty ich wpłynęły na Wielką Rzekę Anduinę, która bierze początek w Rhovanionie i wpada do Zachodniego Morza w zatoce Belfalas; założyli swoje królestwo w kraju, zwanym póź­niej Gondorem, podczas gdy Północne Królestwo nazwano Arnorem. Na długo przedtem, jeszcze w okresie swej potęgi, żeglarze z Numenoru pobudowali przystań i twierdze przy ujściu Anduiny na przekór Sauronowi, którego Czarny Kraj leżał niedaleko na wschód od tego miejsca. Głównym miastem tego południowego królestwa był Osgiliath, którego środkiem przepływa Wielka Rzeka. Po obu stronach Osgiliathu wznieśli Numenorejczycy inne twierdze: Minas Ithil, Wieżę Wschodzą­cego Miesiąca, na wschodzie, na grzbiecie Gór Cienia, jako groźbę dla Mordoru, a na zachód od miasta Minas Anor - Wieżę Zachodzącego Słońca u stóp góry Mindolluiny, dla obrony przed napaściami dzikich ludzi z dolin. W Minas Ithil zamieszkał Isildur, a w Minas Anor-Anarion, lecz królowali nad całym krajem wspólnie i trony ich stały jeden obok drugiego w Wielkim Dworze w Osgiliath. To były główne siedziby Numenorejczyków w Gondorze, lecz w dniach swej potęgi stworzyli również inne piękne i trwałe dzieła w różnych miejscach kraju, jak na przykład w Argonath, Aglarondzie i na wzgórzu Erech, a także w dolinie Angrenost zwanej przez ludzi Isengardem, gdzie w kręgu gór wznieśli Wieżę Orthank z niespożytego kamienia”

Później gdy w 2510 roku Trzeciej Ery Cirion, Namiestnik Gondoru dał Calenardhon Éothéodom/Rohirrimom Błyszczące Jasinie służyły za miejsce ucieczki, schrony i zapasowe magazyny z żywnością.
Między innymi w 2758 roku, kiedy to miał miejsce najazd Dunlendingów oraz wtedy, kiedy to Saruman oblegał ze swoim wojskiem Rogaty Gród. Pieczary Helmowego Jaru były miejscem, którym wiele osób się zachwycało. Krasnolud Gimli, który to w trakcie bitwy o Helmowy Jar walczył w ich obronie nazwał je jednym z cudów północy. Dodał również, że krasnoludy pielgrzymowałyby tutaj tłumnie, tylko po to aby je ujrzeć.
Po pokonaniu Nieprzyjaciela, w Czwartej Erze Gimli na czele swojej grupy krasnoludów z Ereboru, osiedli się w Aglarondzie Krasnoludowie zadziwieni wspaniałością sal jeszcze bardziej je powiększyli, otwierając nowe przejścia i wieszając lampy. Miejsce to stało się jednym z najważniejszych królestw krasnoludów Czwartej Ery.

Pierwowzorem Aglarondu były jaskinie w Cheddar Gorge (hrabstwo Somerset), które Tolkien dwukrotnie zwiedzał: podczas miesiąca miodowego (1916) i w 1940, patrz: list do P. Rorke’a z 1971 John Ronald Reuel Tolkien: Listy. wyb. i opr. Humphrey Carpenter i Christopher Tolkien, przeł. Agnieszka Sylwanowicz. Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo s. c., 2000. ISBN 83-7150-667-8.

Niżej Helmowy Jar/Helm's Deep/Hornburg i Aglarond/Glittering Caves by Karen Wynn Fonstad


Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.




Poniżej mapka lokalizacji Aglarond by Glyphweb


Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.




Ostatnio zmieniony przez Aragorn7 dnia 19-04-2018 19:40, w całości zmieniany 1 raz
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość

Powered by phpBB2
Copyright © tolkien.com.pl Wszystkie prawa zastrzeżone.