Forum dyskusyjne miłośników twórczości J.R.R. Tolkiena
w sieci od 11/2001
 
Gospoda(0) | Zasady Forum | FAQ | Szukaj | Kalendarz |  Zarejestruj się |  Profil | Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości | Zaloguj

Witryny zrzeszone w forum:
Hobbiton  Pod Rozbrykanym Balrogiem


"Muzyka i echa Muzyki rozległy się w Pustce, aż przestała być pustką" Ainulindale, Muzyka Ainurów, Silmarillion


pokaż tylko ten wpis  Temat: Chronologia Ardy 
Autor Wiadomość
Aragorn7
Przyjaciel Elfów


WpisWysłany: 27-12-2017 20:20    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem

I czas na kolejne dni i niespodziewane opisy i mapki Rządzę Elfik , coraz więcej się dzieje...

24 luty za dnia członkowie Drużyny naradzają się nad dalszymi posunięciami. Boromir chce by porzucić łodzie i ruszyć lądem do Rzeki Entów, a stamtąd do Gondoru. Przeważa jednak zdanie Aragorna, aby łodzie przenieść lądem omijając progi i dalej płynąć Anduiną aż do wodospadu Rauros. Boromir mówi, iż tam opuści Drużynę i ruszy do Minas Tirith. Aragorn i Legolas odnajdują starą ścieżkę holowniczą omijającą Sarn Gebir, wędrowcy przenoszą łodzie. Nocują w małej zatoce poniżej progów. Drzewiec widzi Gandalfa w Fangornie.

25 luty Drużyna mija Argonath, wpływa na jezioro Nen Hithoel i potem obozuje na łące Parth Galen u podnóża Amon Hen. W nocy Frodo wyciąga mieczyk, który lśni nikłym blaskiem co wskazuje na niezbyt bliską obecność orków. Oddziały Uglúka i Grishnákha spotykają się na na Emyn Muil. Razem zaczynają szukać Drużyny. Gandalf Biały wysyła Gwaihira, by zebrał nowiny. Pierwsza Bitwa przy Brodach na Isenie - nierozstrzygnięte starcie wojsk Rohanu z armią Sarumana, śmierć Théodreda, syna i następcy Théodena.

Z wikipedii i lotr.wikia oraz http://newboards.theonering.net/forum/gforum/perl/gforum.cgi

Pierwsza Bitwa u brodów na Isenie
Bitwa stoczona 25 lutego 3019 r. Trzeciej Ery pomiędzy wojskami Rohanu a armią Sarumana podczas Wojny o Pierścień. Celem było zabicie Théodreda, następcy tronu i przejęcie brodów. Stanowiły one kluczowy punkt w drodze w głąb Rohanu.

Siły Rohanu: Książę Théodred, drugi marszałek Marchii i następca tronu, zebrał u brodów na Isenie oddziały głównie z Zachodniej Marchii królestwa. Pod swoją komendą miał dwanaście éoredów konnicy, w tym jeden złożony z samych łuczników (w sumie co najmniej 1440 jeźdźców) i oddział piechurów z Zachodniej Bruzdy (zapewne w sile kilkuset ludzi)[3]. Książę czekał jeszcze na przybycie z Edoras posiłków, czterech éoredów marszałka Elfhelma, czyli co najmniej 480 żołnierzy.
Rohirrimowie spodziewali się ataku armii Sarumana, liczącej najpewniej kilka tysięcy żołnierzy i mającej przewagę liczebną nad Jeźdźcami Rohanu, lecz i tak doszło do niego bardzo wcześnie. Zwiadowcy donieśli Théodredowi, że większość sił wroga zbiera się na zachodnim brzegu Iseny (z Isengardu bowiem można było wysyłać oddziały na oba brzegi rzeki). Książę zdecydował się uderzyć na te wojska, zanim będą gotowe do walki. Przy brodach pozostawił piechurów oraz trzy éoredy i stado zapasowych koni na wschodnim brzegu. Z resztą wojsk ruszył na przeciwnika.

Pierwsze starcia: W odległości około dwudziestu mil na północ od brodów Rohirrimowie rozbili straż przednią armii Sarumana. Jednak siły główne Czarodzieja okazały się przygotowane do bitwy – zajęły umocnione pozycje i miały w swych szeregach wielu pikinierów. Czołowy éored Théodreda został zatrzymany i nieomal otoczony przez nowe oddziały Sarumana, które wyszły z Isengardu. Uratowała go jednak szarża jeźdźców nadciągających w drugiej linii. Książę, zauważywszy inne siły nieprzyjacielskie, maszerujące ku brodom wschodnim brzegiem, postanowił się wycofać. Żołdacy Sarumana zaczęli ścigać Rohirrimów, lecz straż tylna marszałka Grimbolda, odpierała te ataki.

Śmierć Théodreda: Pod koniec dnia Jeźdźcy Rohanu dotarli z powrotem do brodów. W obliczu maszerujących ich tropem Isengardczyków, Théodred pozostawił na zachodnim brzegu Grimbolda i dołączył do jego podkomendnych jeszcze kilkudziesięciu spieszonych kawalerzystów. Sam, wraz ze swym éoredem, obsadził wyspę na środku Iseny, by w razie potrzeby osłonić odwrót ludzi Grimbolda. Całą resztę jazdy wysłał na drugi brzeg rzeki. Wtedy jednak nastąpiła katastrofa – nagle zaatakowały Rohirrimów siły Sarumana maszerujące wschodnim brzegiem, które poruszały się zaskakująco szybko. W pierwszym rzucie uderzyli konni Dunlendingowie i wilczy jeźdźcy, siejąc postrach wśród rohańskich koni. Za nimi nacierały dwa oddziały ciężkozbrojnych Uruków, które zaczęły spychać Jeźdźców Rohanu wzdłuż Iseny na południe. Jednocześnie na zachodnim brzegu żołdacy Sarumana zaatakowali ludzi Grimbolda. W tej sytuacji, specjalnie przygotowany przez Czarodzieja, oddział toporników (ludzi czy też co bardziej prawdopodobne półorków) natarł na wyspę i otoczył éored Théodreda. Grimbold, wraz z kilkoma ludźmi, rzucił się na pomoc księciu. Przebił się do niego, lecz wtedy Théodred padł pod ciosem topora.

Koniec bitwy : Od całkowitego pogromu ocaliło Rohirrimów przybycie Elfhelma. Nie spodziewał się on tak wcześnie bitwy, ale gdy dotarło do niego paru uciekinierów, pośpieszył ku brodom. W zapadających ciemnościach szarża jego jeźdźców kompletnie zaskoczyła żołdaków Sarumana, którzy poszli w rozsypkę. Większość uciekła na północ ścigana przez Rohirrimów. Elfhelm zaś z częścią swoich ludzi uderzył od tyłu na toporników, którzy zostali wybici do nogi. Atak ten ocalił od śmierci resztę ludzi Théodreda i samego Grimbolda. Okazało się też, iż książę jeszcze żyje. Był jednak śmiertelnie ranny i zdołał wyrzec tylko parę słów: „Pochowajcie mnie tutaj, bym strzegł brodów, aż Éomer nadejdzie!”[5]
Ostatecznie bitwa wygasła, gdy wojska Sarumana z zachodniego brzegu wycofały się.

Efekty starcia; W tej batalii Rohirrimowie ponieśli znaczne straty w ludziach i koniach. Jednak, jak się okazało w ciągu następnego dnia (26.02), większość kawalerzystów, zepchniętych przez Uruków na południe, przeżyła i powróciła do obozu. Choć Jeźdźcom Rohanu udało się utrzymać pozycje przy brodach, poległ ich dowódca, Théodred. Doprowadzenie do śmierci księcia było zresztą głównym celem Sarumana podczas tej bitwy. Nie zamierzał on od razu zaatakować Zachodniej Bruzdy i Rogatego Grodu, do czego częściowo przyczyniła się mężna obrona Grimbolda i Elfhelma. Był to duży błąd Czarodzieja, bo gdyby od razu rzucił wszystkie swoje siły do ataku, podbój Rohanu, najprawdopodobniej, skończyłby się jego zwycięstwem.

Niżej kolejne fazy Pierwszej Bitwy u Brodów na Isenie by squire

Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.



Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.



Wyżej: 1-sza faza: Théodred uderza w kierunku Isengardu; 2-ga faza: odwrót Théodreda do brodu i atak Sarumana
Niżej: 3-faza: odsiecz Elfhelma 4-ta faza: po bitwie siły Isengardu wracają do bazy

Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.



Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.




26 luty
Rankiem w obozie na Parth Galen Frodo jako Powiernik Pierścienia ma podjąć decyzję co do dalszych losów Wyprawy -
Cytat:
„Co się teraz stanie z naszą drużyną, dotychczas wędrującą w tak braterskiej zgodzie? czy skręcimy wraz z Boromirem na zachód i pójdziemy wojować w obronie Gondoru? Czy na wschód, do Kraju Grozy i Cienia? Czy wreszcie rozbijemy drużynę i podzielimy się, a każdy skieruje się w jedną lub drugą stronę wedle swej woli? Cokolwiek zrobimy, trzeba działać szybko. Nie możemy tu długo popasać. Nieprzyjaciel, jak wiemy, panuje na wschodnim brzegu, lecz obawiam się, czy orkowie nie znajdują się już także po tej stronie Anduiny. Długi czas trwało milczenie, nikt nie poruszył się ani nie odezwał. - A więc - przemówił w końcu znowu Aragorn - na ciebie, mój Frodo, spada ciężar decyzji. Ty zostałeś przez Radę mianowany powiernikiem Pierścienia. Tylko tobie przystoi wybór własnej drogi. Nic ci w tej sprawie doradzać nie mogę”.
Frodo idzie namyślić się ścieżką na Amon Hen i przystaje w połowie góry, tam za jakiś czas przychodzi Boromir, który próbuje odebrać Pierścień Frodowi. Frodo zakłada Pierścień i ucieka na sam szczyt, na strażnicę na Amon Hen/Góry Wypatrywania.
Cytat:
„W którąkolwiek stronę spojrzał, widział sygnały wojny. Góry Mgliste roiły się jak mrowiska: orkowie wychodzili z tysiąca pieczar. Pod stropem Mrocznej Puszczy wrzała śmiertelna walka ludzi i elfów z dzikimi zwierzętami. Kraj Beorningów stał w płomieniach. Nad Morią zalegała chmura; u granic Lórien wzbijały się dymy. Przez pastwiska Rohanu gnali jeźdźcy, z Isengardu skradały się stada wilków. Z przystani Haradu okręty wojenne wypływały na morze. Od wschodu ciągnęły niezliczone zastępy: ludzie zbrojni w miecze i dzidy, łucznicy na koniach, wozy dowódców i tabory. Czarny Władca ruszył całą potęgą. Zwróciwszy znów oczy na południe Frodo dostrzegł Minas Tirith. Gród zdawał się odległy i bardzo piękny: świecił białymi murami, wystrzelał mnóstwem wież, dumny i pełen czaru wznosił się na szczycie góry; zębate blanki lśniły żelazem, na wieżyczkach powiewały różnobarwne chorągwie. Nadzieja ocknęła się w sercu hobbit. lecz naprzeciw Minas Tirith stała druga twierdza, większa jeszcze i potężniejsza. Wbrew woli Froda wschód ciągnął jego oczy. Przesunął wzrokiem po zburzonych mostach Osgiliath, ziejących wrotach Minas Morgul, po górach nawiedzanych przez upiory i spojrzał na Gorgoroth, Dolinę Grozy w kraju zwanym Mordorem.”
Frodo toczy wewnętrzną walkę między: wezwaniem i potężnymi siłami woli Czerwonego Oka z Barad-dur a własnym rozumem i podejmuje decyzję by samotnie udać się do Mordoru. Później okaże się, że to Gandalf pomógł mu w tej walce zmagając się z Czarną Wieżą na wzgórzu w Fangornie by uniemożliwić Sauronowi znalezienie Froda. -
Cytat:
„Pierścień znalazł się poza zasięgiem mojej pomocy, nikt też spośród drużyny, która ruszyła wspólnie z Rivendell, nie może go już ochronić. Omal nie został ujawniony oczom Nieprzyjaciela, ocalał jednak. Trochę się do tego przyczyniłem, bo znajdowałem się podówczas na wysokiej górze i zmagałem się z Czarną Wieżą. Cień odstąpił. Ale czułem się po tej walce straszliwie zmęczony. Długo wędrowałem osaczony przez czarne myśli.”

W między czasie Drużyna po powrocie Boromira zaniepokojona jego dziwnym zachowaniem i długą nieobecnością Froda, zaczyna go szukaćnastępuje Rozpad Drużyny.
Sam wraca do przycumowanych łodzi, jedna z nich pusta oddala się, Sam skacze do wody i wyławia go Frodo nadal niewidzialny z włożonym Pierścieniem. Frodo i Sam rozpoczynają we dwójkę podróż do Mordoru przepływając w poprzek Anduinę na wschodni jej brzeg pod południowy stok Amon Lhaw/Wzgórza Nasłuchiwania i docierają do wschodniej części Emyn Muil. Około południa następuje atak orków pod dowództwem Uglúka (Uruk-hai na służbie Sarumana ) i Grishnákha (dowódca orków z Mordoru) oraz północnych orków z Morii, na członków Drużyny poszukujących Froda. Pippin oraz Merry zostają przez nich pojmani, a Boromir, broniąc hobbitów ginie od strzał napastników. Głos jego Wielkiego Rogu słychać w Minas Tirith. Aragorn z Legolasem i Gimlim składają ciało Boromira z pękniętym rogiem w jednej z łódek i spławiają – powierzają ciało przyjaciela Anduinie. Aragorn odgaduje, że Frodo z Samem udali się do Mordoru i podejmuje decyzję by ścigać orków z porwanymi hobbitami. Wieczorem Aragorn, Legolas i Gimli wyruszają w pogoń za orkami, chcąc uratować pojmanych przyjaciół. Gollum trafia na ślad Frodo i Sama - rusza ich tropem.
O zachodzie słońca, na postoju, dochodzi do kłótni między orkami zakończonej walką na tle: kto dowodzi, co zrobić z hobbitami i gdzie dalej iść. Grishnákh oddziela się od bandy, Uglúk zmusza resztę do marszu w stronę Isengardu, by dostarczyć jeńców Sarumanowi. Przez resztę nocy nie zatrzymują się na dłużej. Grishnákh, który chciał iść do Mordoru, ucieka w stronę Sarn Gebir.
Éomer - marszałek Rohanu i siostrzeniec Théodena, od zwiadowców otrzymuje wieści o bandzie orków, która schodzi z Emyn Muil i kieruje się na ziemie królestwa Rohanu.

Emyn Muilskalista, trudna do przebycia pagórkowata kraina po obydwu stronach Anduiny dookoła jeziora Nen Hithoel na północ od Rauros, składająca się głównie ze stromych grzbietów i głębokich dolin, biegnących z północy na południe

Niżej trasa wędrówki/spływu Drużyny Anduiną od Rivendell do jej rozpadu pod Parth Galen.

Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.




27 luty orkowie, dniem i nocą, zmierzają do Isengardu. Pippin na chwilę im ucieka i porzuca zapinkę od płaszcza jako znak dla przyjaciół. Grishnákh dociera do Sarn Gebir. Nazgûl, który tam się pojawił, przekazuje mu oddział orków z rozkazem ścigania Uglúka i przejęcia jeńców. Żołdacy Mordoru pośpiesznie ruszają w drogę, chcąc przeciąć trasę marszu Isengardczyków. Aragorn, Legolas i Gimli podążają tropem orków, o wschodzie słońca docierają do zachodniej krawędzi Emyn Muil, w ciągu dnia odnajdują zapinkę Pippina, a po całym dniu marszu, zatrzymują się na nocny odpoczynek. Około północy Éomer wbrew rozkazom Théodena rusza ze Wschodniej Bruzdy w pościg za orkami. Gwaihir informuje Gandalfa o porwaniu Merry'ego i Pippina. Frodo i Sam wędrując przez Emyn Muil, zmierzają w kierunku południowo-wschodnim. Orientują się, iż śledzi ich Gollum. W nocy śpią na klifie wschodniej części Emyn Muil. Ent Drzewiec widzi Gandalfa w Fangornie.

28 luty orkowie kontynuują marsz przez Wschodnią Bruzdę w kierunku Fangornu i Rzeki Entów, chcąc dotrzeć możliwie szybko do siedziby Sarumana. Na krótkich popasach znów dochodzi do kłótni. Część z nich, pochodząca z Morii, odłącza się od Uglúka i wyprzedzając jego oddział, maszeruje w stronę Fangornu. Grishnákh ze swoimi podwładnymi powraca do bandy. Éomer ze swoimi oddziałem dogania orków i o zmroku okrążą bandę na wzgórzu leżącym na południe tuż pod lasem. Orkowie w okrążeniu obozują pod Fangornem. W Edoras Gríma mówi Théodenowi o wyprawie Éomera i wzbudza u króla niezadowolenie wobec uczynku siostrzeńca. Aragorn, Legolas i Gimli przez cały dzień dalej zmierzają tropem orków, zatrzymując się na noc.
W ciągu dnia Frodo i Sam błądzą wśród skalistych wzgórz Emyn Muil. Noc spędzają skryci pod skałą.

Niżej mapka Lorien, Fangornu, Rohanu i okolic w części z niepotwierdzonymi lokalizacjami (Wellinghall) źródło - mapy Karen Wynn Fonstad, a posklejana przez piszącego te słowa Śmiech

Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.




Ostatnio zmieniony przez Aragorn7 dnia 29-12-2017 18:52, w całości zmieniany 1 raz
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość

Powered by phpBB2
Copyright © tolkien.com.pl Wszystkie prawa zastrzeżone.