Forum dyskusyjne miłośników twórczości J.R.R. Tolkiena
w sieci od 11/2001
 
Gospoda(0) | Zasady Forum | FAQ | Szukaj | Kalendarz |  Zarejestruj się |  Profil | Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości | Zaloguj

"Szczęśliwy ten, który z własnej woli znosi ból utraty, choć mógł wybrać inaczej. A nagrodą niech będą wspomnienia, nigdy nie wygasłe i nie więdnące..." Legolas, Władca Pierścieni


pokaż tylko ten wpis  Temat: Co wiemy o... Rhovanion 
Autor Wiadomość
Aragorn7
Przyjaciel Elfów


WpisWysłany: 23-02-2017 11:55    Temat wpisu: Odpowiedz z cytatem

To dodajmy jeszcze to co wiemy z chronologii Z przymrużeniem oka

Około 550
król Gondoru Turambar zwycięża Easterlingów z Rhun; Królestwo Rhovanionu zostaje sojusznikiem Gondoru.

Około 1200
Za panowania Atanatara II zwanego Wspaniałym Gondor osiąga szczyt swojej potęgi i rozciąga się od rzeki Gwathló (Szarej Wody) na Zachodzie do Morza Rhun na wschodzie i od południowych krańców Mirkwood na północy do ziemi Haradrimów na południu. Haradrimowie uznają zwierzchnictwo Gondoru przez wiele lat. Z kolei Władcy Rhovanionu przyjmują w tym okresie tytuł "King of Rhovanion".

1248 Minalcar zwycięża dużą armię Easterlingów pomiędzy Rhovanionem i morzem Rhûni przybiera imię – Rómendacil II.( Wschodniego-Zwycięzcy).

1250 Minalcar (Rómendacil II) włącza wielu ludzi z Północy do swoich służb a dla ich lidera – księcia Vidugavia okazuje specjalny honor i wysyła swego syna Valacara do samo-stanowiącego się królestwa Rhovanionu by żył obok Vidugavii jako ambasador Gondoru. i by lepiej poznać ich zwyczaje.
1255 narodziny Vinitharya (Eldacara ) w Rhovanionie - syna Valacara i Vidumavi ( córki króla Rhovanionu), późniejszy dwudziesty pierwszy król Gondoru.

1260 Valacar zostaje odwołany przez swojego ojca i powraca z Rhovanionu do Gondoru.

1432 śmierć króla Valacara w wieku 238 lat po 66 latach rządów, Eldacar (urodzony jako Vinitharya) zostaje dwudziestym pierwszym królem Gondoru. Zaczyna się Kin-strife – Waśń Rodzinna.

Kin-Strife - Waśń Rodzinna - Wielka wojna domowa, która toczyła się w Gondorze w latach 1432 – 1448 Trzeciej Ery[5].
Jej powodem była wzrastająca wrogość możnych Gondorczyków do Nortów, ludzi z Rhovanionu, faworyzowanych przez króla Valacara i piastujących wysokie stanowiska w armii Południowego Królestwa. Do tego nałożyła się niechęć do następcy tronu Eldacara, którego uważano za „gorszego” Dúnadana z powodu „mieszanego” pochodzenia, bowiem jego matką była Vidumavi, pochodząca z ludu Nortów. Nie wszyscy więc uznawali go za godnego objęcia tronu.


1437 Król Eldacar zostaje zdetronizowany, Castamir "Uzurpator" zostaje dwudziestym drugim królem Gondoru. Osgiliath zostaje spalone, palantír ginie w wodach Anduiny, Eldacar ucieka do Rhovanionu; syn jego, Ornendil, ginie zamordowany.
Eldacar zdołał jednak uciec do Rhovanionu, lecz śmierć poniósł jego starszy syn, Ornendil. Rządy w państwie objął Castamir. Nie trwały one długo po dziesięciu latach (1447) Eldacar powrócił do królestwa (na czele armii Nortów i Gondorczyków z północnych prowincji) i w Bitwie u Brodów na Erui pokonał i zabił uzurpatora. Po tej klęsce synowie Castamira, wraz z resztkami zwolenników ojca, schronili się w Pelargirze, gdzie bronili się do 1448 roku. Wtedy to odpłynęli do Umbaru i założyli tam własne państewko. Eldacar nie dysponował flotą, więc nie mógł temu przeszkodzić.

Do konfliktu doszło, gdy Valacar - syn dwudziestego króla Gondoru, Romendacila wziął za żonę rhovaniońską księżniczkę - Vidumavi, żeby umocnić przyjaźń Gondoru z północą. Było źle widziane w Gondorze, żeby następca króla brał za żonę kobietę z mniej szlachetnego i obcego plemienia, które nie miało przywileju długowieczności, jak Dunedainowie. Jeszcze podczas panowania Valacara w południowych prowincjach wybuchł przeciw niemu bunt. Po jego śmierci część Gondorczyków nie chciała uznać władzy jego syna pół-Dunedaina Eldacara, bo choć był prawowitym władcą, urodził się w obcym kraju. Gdy Eldacar objął tron po ojcu, w Gondorze doszło do wojny domowej. Nowy król jednak uparcie bronił swoich praw do dziedzictwa. Przeciwko niemu sprzysięgła się część Gondorczyków pod wodzą innych królewskich potomków. Eldacar oblężony Osgiliath w 1437 roku, dzielnie stawiał opór buntownikom. Dopiero miażdżąca przewaga wrogów i głód zmusiły go do ucieczki z płonącego miasta.
Eldacar wymknął się z rąk przeciwników i znalazł schronienie na północy, u swoich krewniaków w Rhovanionie. Zebrał wokół siebie wielu zwolenników, spośród Nortów, służących w armii Gondoru, jak i spośród Dunedainów, zamieszkujących północne prowincje.


1635 35 Wielka Zaraza uderza na Rhovanion.

1856 256 Utrata wschodnich prowincji Gondoru, król Narmacil II ginie w Bitwie Na Równinach przeciwko Woźnikom, w wieku 172 lat po 6 latach rządów, ginie też Marhari – lord Rhovanionu, który wiódł żołnierzy z Rhovanionu jako sojusznik Gondoru, resztki Ludzi Północy syn Marhariego – Marhwini wiedzie do Doliny Anduiny, blisko Mrocznej Puszczy - pomiędzy Carrock i Gladden Fields, odtąd to Éothéodzi - "horse-people", później znani byli jako Rohirrimowie.

Woźnicy podróżowali w wielkich krytych wozach, a ich wodzowie ruszali do walki na rydwanach. Podburzeni, jak się później okazało, przez wysłanników Saurona, napadli znienacka Gondor i zabili króla Narmacila II w bitwie na drugim brzegu Anduiny w roku 1856. Podporządkowali sobie mieszkańców wschodniego i południowego Rhovanionu, a granice Gondoru przesunęły się wtedy do Anduiny i wzgórz Emyn Muil.

Linia Éothéodów – od Króla Rhovanionu przez Lordów Éothéodów do Eorla – pierwszego króla Rohanu

Ten obrazek znajduje się na serwerze forum i został załadowany przez jego użytkowników.
Zaloguj się żeby go obejrzeć.




1944 344 Woźnicy wznawiają atak na Gondor na frocie wschodnim, są lepiej przygotowani: zawierają sojusz z Haradrimami i Ludźmi z Khand, atakują Gondor z północy i południa.

Opis Wojny z Woźnikami:
Woźnicy trwali nadal w nienawiści do Gondoru. Pragnęli zemsty i bogactw królestwa Dunedainów. Po klęsce powoli odbudowywali swoje siły. Zawarli także przymierza z mieszkańcami Khandu, Easterlingami i Bliskim Haradem. Gondor nie wiedział o ich działaniach. Jednak Forthwini, syn Marhwiniego, ostrzegł króla Gondoru - Ondohera, że Woźnicy z Rhovanionu czynią przygotowania wojenne


1975 375 Arvedui w wieku 111 lat po 11 latach rządów tonie w zatoce Forochel z palantirami z Annúminas i Amon Sul. Eärnil posyła na północ swego syna Eärnura wraz z potężną armią (w tym kawalerią) flotą do Lindonu. Czarnoksiężnik zostaje pokonany w Bitwie na Polach Fornostu i jest ścigany aż do Ettenmoors, opuszcza północ

Flota była tak liczna, a okręty miały tak wielkie zanurzenie, że nie mogły wszystkie znaleźć schronienia w porcie, chociaż zapełniły również przystanie w Harlondzie i Forlondzie. Z pokładów zeszła potężna armia, zaopatrzona i uzbrojona do wojny wielkich królów. Tak się przynajmniej wydawało mieszkańcom Północy, bo w rzeczywistości była to tylko mała część potęgi Gondoru. Najbardziej podziwiano konie, bo wiele nich przybyło z Doliny Anduiny, a dosiadali ich rośli i piękni jeźdźcy oraz dumni książęta Rhovanionu.

2510 970 Celebríana odpływa za Morze. Orkowie i Easterlingowie – Balchoth czyli Balkowie (rasa Easterlingów zdominowana przez Dol Guldur, mieli siedziby na wschód od Mrocznej Puszczy) napadają na Rhovanion ( które przestaje istnieć jako niezależne królestwo) i Calenardhon, przekraczają Anduinę na tratwach.
Zobacz profil autora Wyślij prywatną wiadomość

Powered by phpBB2
Copyright © tolkien.com.pl Wszystkie prawa zastrzeżone.